نحوه بهبود میزان موفقیت آسپیراسیون مغز استخوان

طی سال‌ها، تشخیص آسپیراسیون مغز استخوان بر اساس گزارش‌های آزمایشگاهی و علائم بالینی برای بیماران رایج بوده است، اما تعداد بسیار کمی از بیمارانی که تحت سوراخ‌سازی مغز استخوان قرار گرفته‌اند، بوده‌اند. آسپیراسیون مغز استخوان [پزشکان در مورد علائم سیتولوژی مغز استخوان واضح نیستند. سیتولوژی مغز استخوان عمدتاً برای تشخیص بیماری های سیستم خون ساز استفاده می شود، اما در سایر بیماری ها نیز اهمیت خاصی دارد. نشانه ها تظاهرات بالینی زیر هستند که با سایر بیماری های سیستمیک بدن قابل توضیح نیستند، مانند: کم خونی، خونریزی، علائم عفونت [غدد لنفاوی، کبد، اسپلنومگالی، حساسیت استرنوم [گلبول های قرمز، گلبول های سفید و پلاکت ها (سه خطوط یا در میان آنها) یک تا دو خط) افزایش یا کاهش تعداد [رتیکولوسیت ها افزایش یا کاهش می یابد [ظاهر گلبول های قرمز غول پیکر، گلبول های قرمز بزرگ، گلبول های قرمز کروی، گلبول های قرمز بیضی شکل، گلبول های قرمز کوچک، گلبول های قرمز غیر طبیعی و تکه تکه شده [با گلبول های قرمز نابالغ و (یا) میلوسیت ها و غیره. همراه با علائم غیرطبیعی بالا و تصویر خونی، به شدت مشکوک به انواع لوسمی، هیستوسیتوز بدخیم و واکنش های مشابه لوسمی است [لوکوپنی و آگرانولوسیتوز [کم خونی مگالوبلاستیک، کم خونی آپلاستیک، آنمی همولیتیک میکروآنژیوپاتیک، و علل دیگر، کم خونی ناشناخته، مولتیپل میلوم. ]. با این حال، هموفیلی و مسمومیت با سدیم توسط موش می تواند باعث خونریزی موضعی پس از سوراخ شود، که نشانه ای برای سیتولوژی مغز استخوان است. با این حال، لازم است قبل از عمل سوراخ کردن مغز استخوان با بیمار ارتباط برقرار کرد تا بیمار هدف از سوراخ کردن را درک کند، ترس روانی بیمار' ؛ درک و حمایت تا حد زیادی. با این حال، سیتولوژی مغز استخوان باید با پونکسیون موفق مغز استخوان تضمین شود. 1 نحوه انجام موفقیت آمیز هر مورد از پونکسیون مغز استخوان 1.1 معیارهای موفقیت آمیز پونکسیون مغز استخوان به طور کلی، اگر گرانول های کوچک واضح مغز استخوان در مایع مغز استخوان وجود داشته باشد، مقدار مشخصی مگاکاریوسیت، سلول های پلاسما، سلول های بافتی و نابالغ وجود داشته باشد. گلبول های قرمز را می توان در بررسی میکروسکوپی مشاهده کرد. هنگامی که سلول های اختصاصی مغز استخوان مانند میلوبلاست ها و غیره وجود دارد، می توان آن را رضایت بخش در نظر گرفت [3]. پونکسیون مغز استخوان یک تکنیک تشخیصی تروماتیک است. برای کاهش درد ناشی از بیماران، باید تلاش کنیم تا هر پونکسیون مغز استخوان را با موفقیت انجام دهیم (به جز کم خونی آپلاستیک). پزشکان باید در این تکنیک مهارت داشته باشند، زیرا مایع مغز استخوان به طور کلی توسط پزشکان جمع آوری می شود و آسپیراسیون مغز استخوان در برخی بیمارستان ها توسط تکنسین ها در آزمایشگاه های خون انجام می شود. با این حال، اکنون اجرای"Practicing Physician Law" به تکنسین های آزمایشگاهی برای تکمیل جمع آوری مغز استخوان نیاز دارد. غیر قانونی تلقی می شود. درک کامل دانش اولیه و ضروریات پونکسیون مغز استخوان قبل از عمل بسیار مهم است. الهام گرفته شده از آسپیراسیون مغز استخوان در طول سالها به شرح زیر خلاصه می شود. 1.1.1 انتخاب محیط سوراخ در عمل بالینی، تنها حدود 1٪ از بیماران می توانند تنها برای تکمیل سوراخ مغز استخوان روی تخت بیمارستان انتخاب کنند. اکثر بیماران می توانند انتخاب کنند که سوراخ مغز استخوان را در یک محیط نسبتاً ساکت با یک میز کار اختصاصی برای سوراخ کردن کامل کنند. محیط آرام می تواند فشار روانی را هم برای بیمار و هم برای اپراتور کاهش دهد، و بسیاری از اپراتورها به دلیل تعداد زیاد تماشاچیان در اطراف وحشت می کنند. یک میز عمل بسیار مناسب می تواند تا حد زیادی دشواری عمل سوراخ را کاهش دهد. تکمیل سوراخ شدن روی تخت بیمارستان در حالت خمیده برای اپراتور بسیار دردناک است و همچنین احتمال شکست در سوراخ را افزایش می دهد. 1.1.2 انتخاب محل سوراخ شدن مغز استخوان به طور کلی جناغ جناغ، روند خاردار، تاج قدامی یا خلفی استخوان ایلیاک را می گیرند. سوراخ کردن تیبیا برای کودکان زیر دو سال توصیه می شود. محل سوراخ متفاوت است، ممکن است تفاوت های قابل توجهی در انتخاب مواد وجود داشته باشد [2]. با این حال، در صورت لزوم، کم خونی آپلاستیک باید از چندین محل گرفته شود، زیرا درجه تکثیر سلولی در جناغ جناغ بهترین است، روند خاردار دوم و ایلیوم بدترین است. با این حال، سوراخ استرنوم گاهی اوقات به اندازه کافی ایمن نیست، و ترس از بیماران آسان است، و قشر ستون فقرات ایلیاک فوقانی خلفی نازک است، حجم مغز استخوان بزرگ است، سوراخ کردن آسان و ایمن تر است، بنابراین بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد [3]. 1.1.3 تسلط بر ساختار آناتومیک برای انجام هر مورد از پونکسیون مغز استخوان، لازم است که ساختار آناتومیکی هر محل سوراخ و دشواری آن را کاملاً درک کنید. اگر یک نمونه کامل از اسکلت کل بدن وجود داشته باشد، می توان دریافت که اندازه حفره مغز استخوان در هر نقطه سوراخ بسیار متفاوت است. اگر این نکته نادیده گرفته شود، به راحتی می توان در حین فرآیند سوراخ کردن به داخل حفره مغز استخوان پیشروی کرد و سپس به حفره مغز استخوان نفوذ کرد و در نهایت خون نازک یا جعلی"dry pumping" ظاهر شد. 1.1.4 قرار گرفتن نقطه سوراخ به بیمار این امکان را می دهد که به پهلو دراز بکشد، در حالی که پای بالایی به سمت قفسه سینه خم شده است، و صاف کردن ساق پا یک وضعیت معمول برای سوراخ کردن ستون فقرات ایلیاک فوقانی خلفی است. پیدا کردن محل سوراخ در بیماران لاغر آسانتر است زیرا ستون فقرات ایلیاک فوقانی خلفی به طور قابل توجهی بالاتر است [و چگونه محل سوراخ را در یک بیمار چاق پیدا کنیم؟ پس از یک دوره طولانی مشاهده، مشخص شد که بیمار چاق در وضعیت وضعیت فوق قرار دارد و از سر بیمار' در جهت افقی 10 درجه مشاهده می شود. ستون فقرات ایلیاک فوقانی خلفی پایین ترین ناحیه است. پایین ترین نقطه را در این ناحیه پیدا کنید، شکل ستون فقرات ایلیاک فوقانی خلفی را با دست لمس کنید و سپس پوست را با ناخن خود علامت بزنید. 1.1.5 بیهوشی در نقطه سوراخ پس از ضد عفونی شدن پوست، بیهوشی را در نقطه سوراخ انجام دهید. بیهوشی را دست کم نگیرید، زیرا اندازه، موقعیت و عمق ستون فقرات ایلیاک فوقانی خلفی را می توان با لمس سوزن در طول فرآیند بیهوشی مشخص کرد. از آنجایی که سرنگ عمومی نسبتاً تیز است، می‌توانید لایه‌ای به ضخامت حدود یک تا دو میلی‌متر را قبل از لمس پریوست احساس کنید. مقاومت بین ماهیچه و استخوان قرار دارد. لایه ای از غضروف است. اگر این لایه لمس نشود، به احتمال زیاد محل سوراخ واقعی پیدا نشده است. 1.1.6 انتخاب سوزن سوراخ‌کننده اگر سال‌ها از سوزن سوراخ‌کننده استفاده شده باشد، بیشتر سوزن‌های سوراخ‌کننده با هم مطابقت ندارند، مهره عمق موقعیت‌یابی را نمی‌توان در موقعیت قرار داد (این نوع سوزن نباید برای سوراخ کردن استرنال استفاده شود)، و مقاومت در حین سوراخ کردن نسبتاً بزرگ است [کیسه سوراخ استاندارد نیست، و اغلب گاز موجود در کیسه خیلی کوچک یا خیلی کوچک است، یا کیسه سوراخ‌کننده بزرگسالان حاوی یک سوزن سوراخ‌کننده کودکان است. از آنجایی که قطر سوزن سوراخ‌کننده کودکان بسیار کوچک است، اغلب می‌تواند باعث ایجاد"dry pumping" در پونکسیون مغز استخوان بیماران مبتلا به هیپرپلازی بسیار فعال. 1.1.7 مهارت ها در حین سوراخ کردن بسیاری از اپراتورها همیشه از تمام نیروی وارده بر دم سوزن سوراخ در حین سوراخ کردن استفاده می کنند، بدون چرخش، اما مستقیماً به جلو یا پایین با نیروی قوی، یک بار از حفره مدولاری وارد حفره بدون استخوان می شوند. در استخوان، ممکن است در طول فرآیند سوراخ کردن فقط احساس ناامیدی وجود داشته باشد و هیچ احساس استخوانی نداشته باشد، اما خون محیطی پس از اتمام قدرت بیرون کشیده می شود. یا سوزن بارها جمع شده و سوراخ شد و در نتیجه چندین سوراخ کوچک در ستون فقرات ایلیاک فوقانی خلفی کوچک ایجاد شد و چندین"تونل" به هم متصل شد. پس از چندین بار پرتاب، مغز استخوان در حین عقب نشینی کشیده شد. این مایع هم منعقد شده و هم خون رقیق است. سوراخ کردن صحیح: هنگام باز کردن کیسه پنچر، باید بررسی کنید که آیا محتویات آن کامل است، مهره تنظیم سوزن سوراخ‌کننده طبیعی است، سوراخ مسدود شده است، آیا مطابقت دارد، آیا مدل درست است یا خیر و بهترین گاز 4 است. تا 5 ورق طول سوزن را با توجه به ضخامت چربی پوست تنظیم کنید. یک تکه گاز بزرگتر را دور دم سوزن سوراخ کنید. بعد از اینکه سوزن سوراخ وارد پوست شد، تمام جهات ستون فقرات ایلیاک فوقانی خلفی را با نوک سوزن به آرامی لمس کنید تا سوراخ بیشتر مشخص شود. نقطه ایده آل برای قرار دادن سوزن زمانی است که سوراخ با پریوستوم تماس داشته باشد، باید آن را در یک نقطه بچرخانید. زاویه 45 درجه در خلاف جهت عقربه های ساعت و با کمی نیروی به جلو رانده می شود. با این دو حس، عمق ورود نمی تواند از 8 میلی متر بیشتر شود (ضخامت حفره مدولاری ستون فقرات ایلیاک فوقانی خلفی در بزرگسالان حدود 6 میلی متر تا 8 میلی متر است) در غیر این صورت از حفره مدولاری عبور می کند. 1.1.8 سرنگ شیشه ای مورد استفاده برای استخراج مایع مغز استخوان باید توجه داشته باشد که آیا به دلیل تمیز کردن یا ضد عفونی کردن (که می تواند باعث تخریب سلول شود) روی پیستون آب باقی مانده است یا خیر. اگر آب وجود دارد، باید آن را پاک کنید، اما اساسا فقط 30 میلی لیتر تا 50 میلی لیتر سرنگ یکبار مصرف. قبل از آسپیراسیون مغز استخوان، بهتر است قسمت کوچکی از پیستون سرنگ را بیرون کشیده و با سوزن سوراخ کننده وصل کنید. هنگامی که مقدار کافی مایع مغز استخوان وجود دارد، پلانجر را به آرامی باز کنید تا پیستون به مایع مغز استخوان برخورد نکند و از سوزن سوراخ‌کننده خارج شود. سرنگ را بردارید، اسلاید را نشانه بگیرید و سریع آن را فشار دهید، اما بهتر است اجازه ندهید پیستون به مایع مغز استخوان برخورد کند، زیرا بسیاری از اپراتورها بار اول نتوانستند بیرون رانده شوند و مایع مغز استخوان به دیواره داخلی چسبیده است. سرنگ و نمی توان آن را بیرون انداخت. به این دلیل سوراخ می تواند شکست بخورد. در بررسی کلی سلول های مغز استخوان، استخراج 0.2 میلی لیتر مایع مغز استخوان کافی است. اگر مقدار مکش بیش از حد باشد، به راحتی با خون رقیق می شود [3]. بسیاری از اپراتورها مفهوم واضحی در مورد مقدار 0.2 میلی لیتر در کتاب ندارند (توصیه می شود اپراتور به آزمایشگاه مراجعه کند تا با دقت بررسی کند که 0.2 میلی لیتر چیست؟ یا به دو محفظه یک سرنگ یک میلی لیتری توجه کنید؟ ) [یا فکر کنید که مغز استخوان در حفره مغز استخوان مایع بسیار غنی است، هر چه بیشتر پمپاژ کنید بهتر است [یا چون عمل از کنترل خارج شده است، با نیروی زیاد پمپاژ می کنید. با این حال، یک اپراتور باتجربه معمولاً با مقدار کمی نیرو و سپس مقدار زیادی شروع می کند و در همان زمان احساس بیمار' را می پرسد. هنگامی که فشار مکش به حد معینی می رسد، بیمار اغلب به اپراتور می گوید که به دلیل درد احساس تورم می کند. در این زمان باید قدرت و سرعت مکش را کنترل کنید، زیرا مایع مغز استخوان در شرف خروج است. فقط یک سوراخ موفقیت آمیز را می توان در یک محل انجام داد، در غیر این صورت هیچ تضمینی وجود ندارد که خونی یا منعقد نشود. 1.1.9 درمان رقیق شدن خون و انعقاد سوراخ کردن غیر صاف اغلب منجر به رقیق شدن خون یا انعقاد می شود. پس از انعقاد، نباید به عنوان اسمیر استفاده شود. سوراخ شدن استخوان شکست خورده است. اگر مایع مغز استخوان بیش از حد کشیده شود، می توان از یک سرنگ برای مکیدن بخشی از خون استفاده کرد، یا می توان لام شیشه ای حاوی مقدار زیادی مایع مغز استخوان را کج کرد تا جریان بیش از حد خون از بین برود و سپس سعی کنید از آن استفاده کنید. قسمتی با ذرات ریز مغز استخوان بیشتر برای ساختن اسلاید [3]. با این حال، هنگامی که خون رقیق است به دلیل تشکیل مکرر"تونل" در طی فرآیند سوراخ کردن، مهم نیست که سوراخ استخوان رقیق باشد یا نه، باید آن را آغشته کرد. رقیق بودن خون باید در نهایت توسط آزمایشگاه تایید شود، زیرا مایع مغز استخوان بیماران مبتلا به کم خونی شدید اغلب مانند خون محیطی است. 1.1.10 اسمیر و رنگ آمیزی موفقیت یا شکست آسپیراسیون مغز استخوان ارتباط نزدیکی با اسمیر و رنگ آمیزی دارد. لام هایی که برای لکه گیری استفاده می شوند باید تمیز باشند، بهتر است از لام های تمیز جدید استفاده کنید. برخی از اسلایدهای خراشیده می توانند به طور جدی روی مشاهده سلول ها در زیر میکروسکوپ تأثیر بگذارند. عمل اسمیر باید سریع باشد، ضخامت آن باید متوسط ​​باشد و گرانول های مغز استخوان نباید پاک شوند. بهتر است در طول بازرسی بیش از 5 اسمیر برای انتخاب و رنگ آمیزی هیستوشیمیایی داشته باشید. 2 تجزیه و تحلیل دلایل شکست آسپیراسیون مغز استخوان. در نیمه اول سال 1997، بیش از 1200 آسپیراسیون مغز استخوان در آزمایشگاه خون بیمارستان جنوب غربی چونگ کینگ با موفقیت انجام شد. تنها 1 مورد رقیق شدن خون و 4 مورد آسپیراسیون خشک داشتند. بیماران آسپیراسیون خشک با بیوپسی تایید شدند. آسپیراسیون خشک در بیماران مبتلا به فیبروز مغز استخوان یا هیپرپلازی مغز استخوان شایع تر است. اگر سوراخ‌های متعدد، آسپیراسیون خشک است، اما احساس می‌کنید که سوزن سوراخ‌کننده واقعاً در حفره مغز استخوان است، می‌توانید از هسته سوزن برای برداشتن نوک سوزن پس از بیرون کشیدن سوزن استفاده کنید. مقدار کمی از مغز استخوان معرفی می شود، اسمیر بررسی می شود و گاهی اوقات می توان تشخیص داد [3]. با نگاهی به میزان موفقیت بالای بیش از هزار مورد سوراخ کردن مغز استخوان در آن سال، داستان فروش روغن می تواند توضیح دهد که ریشه موفقیت فقط آشناست. در واقع، از آنجایی که پزشکان به ندرت در طی یک سال سوراخ مغز استخوان را انجام می دهند، اگر برای مدت طولانی این کار را انجام ندهند، بسیار زنگ زده می شوند. معلمانی که سال ها در آزمایشگاه خون مانده اند باید روزانه بیش از ده نوبت سوراخ مغز استخوان انجام دهند. این'؛ طبیعی است. با این حال، به دلیل فقدان دانش اولیه و عدم توانایی در جمع بندی و تجزیه و تحلیل دلایل شکست، پیشرفت در مدت زمان کوتاه دشوار است. در ده سال گذشته، درصد صدها پونکسیون مغز استخوان بالینی که در یک بار مشاهده و آمار موفقیت آمیز بوده اند، بسیار کم است. تجزیه و تحلیل دقیق نشان داد که چنین نتایجی به دلایل زیادی مرتبط است. به طور عمده: برخی از پزشکان بسیار کوتاه مدت و بی تجربه هستند [عدم فرصت سوراخ کردن، دوره های طولانی عدم عمل و ناآشنا [تکنیک اشتباه، نیروی بیش از حد [ساختار آناتومیک نامشخص، موقعیت نادرست [وضعیت بیمار ایده آل نیست، بیمار همکاری نمی کند] ] عدم تطابق سوزن یا مشکلات کیفیت [محیط سوراخ بسیار ضعیف است، ارتفاع میز سوراخ مناسب نیست، سوراخ بر روی تخت بیمارستان انجام می شود، و اپراتور در حالت خم شدن اجباری برای مدت طولانی است. دلایل مختلفی از جمله اقدامات باعث شکست شد.

لطفاً در صورت نیاز با ما تماس بگیرید: zhang@sz-manners.com