سوزن سوراخ سوپراکاویکولار

بیمار در همان وضعیت مسیر شیار بین عضلانی قرار دارد، اما یک بالش نازک در زیر شانه آسیب دیده قرار داده می شود تا گردن به طور کامل نمایان شود. هنگامی که بیهوش کننده در سمت سفالیک بیمار می ایستد و نقطه میانی ترقوه را تعیین می کند، ضربان شریان ساب ترقوه را می توان در عمق حفره فوق ترقوه احساس کرد و شبکه بازویی بیرون است. سوزن 1 سانتی متر بالاتر از نقطه میانی ترقوه تزریق شد و به سمت عقب، داخل و پایین فشار داده شد. هنگامی که بیمار از احساس عجیبی که به انگشت، مچ دست یا ساعد تابش می کرد شکایت کرد، پیشروی متوقف شد. اگر خون یا هوا وجود نداشت، می توان داروی مایع را تزریق کرد. در صورت عدم وجود بیهوشی، نوک سوزن در عمق 1 تا 2 سانتی متری اولین دنده را لمس می کند. می توان آن را به سمت جلو و عقب در امتداد محور طولی دنده اول کاوش کرد و می توان بیهوشی را القا کرد و سپس با دارو تزریق کرد یا شبکه بازویی را می توان با بسته شدن بادبزنی شکل در امتداد دنده مسدود کرد.