تاریخچه سوزن هایپودرمی - قسمت 1

گفته می شود که یونانی ها برای اولین بار از سوزن های زیرپوستی استفاده کردند. اختراع سوزن زیرپوستی قابل توجه است و در تاریخچه تاریخ قابل ذکر است. سوزن هایپودرمیک برای تزریق مایعات به بدن استفاده می شود و برای بسیاری تبدیل به یک روش زندگی شده است. یکی از بهترین نمونه ها تزریق انسولین است که برای بیماران دیابتی استفاده می شود. آنها بر روی انسان و همچنین حیوانات استفاده می شوند و به عنوان بانداژ رایج شده بودند.

توجه به این نکته شگفت انگیز است که در بسیاری از موارد چگونه از یک سوزن کوچک برای نجات جان انسان استفاده می شود. پشت آن کار سخت زیادی وجود دارد و به عنوان مثال تزریقاتی که برای کنترل بیماران دیابتی استفاده می شود نیاز به ساخت دقیق دارد و این جرقه ای در ذهن ما ایجاد می کند که چگونه انسان ها به این ایده رسیده اند؟ پاسخ ساده است، نیاز است. حرفه های پزشکی قرن نوزدهم می خواستند دارو به بدن تزریق کنند، به ویژه مسکن ها.

سوزن زیرپوستی همراه با سرنگ استفاده می شود. استفاده از سرنگ‌ها که قدمت آن به قرن اول میلادی بازمی‌گردد، در مجله De Medicina نوشته شده است. در آن زمان از سوزن ها فقط برای فشار دادن مایعات به بدن استفاده می شد و هیچ شانسی برای خارج کردن مایع از بدن وجود نداشت. این به این دلیل است که اندازه آنها در مقایسه با سوزن های موجود بزرگتر بود. سرنگ ها درست قبل از چند قرن شکل جدیدی به خود گرفتند. در طول قرن نهم، نوع جدیدی از سرنگ با استفاده از یک لوله شیشه ای همراه با ساکشن توسط جراح مصری ساخته شد. برای بیرون کشیدن مخاط از سوراخ های بینی و برای تنقیه خوب بود.

با این حال نیاز به سوزن توخالی کوچکی وجود داشت که قابل اعتماد نیز باشد. کریستوفر رن، یک انگلیسی از کالج Wadham در آکسفورد در تزریق مواد مخدر به سگ با کمک یک لحاف متصل به مثانه کوچک موفق بود. اما تکرار این کار دشوار بود. سپس فرانسیس ریند، ایرلندی که سوزن توخالی را در سال 1844 اختراع کرد و به مارگارت کاکس مسکن تزریق کرد، آمد. با این حال او برای این اختراع اعتباری نداشت. دگراف در قرن هفدهم یک سرنگ فلزی برای ردیابی عروق خونی اجساد ساخت. به همین دلیل بود که سوزن و سرنگ برای مدت طولانی در تاریکی ماند و تا 200 سال دیگر روی کار نیامد.

لطفاً در صورت نیاز با ما تماس بگیرید: zhang@sz-manners.com