انواع ایمپلنت دندان چیست؟

هر دندان موقعیت منحصر به فردی را در حفره دهان اشغال می کند که به قسمت های قدامی (جلو) و خلفی (پشت) تقسیم می شود.

دندان های قدامی شامل دندان های ثنایای مرکزی، ثنایای جانبی و نیش است که در مجموع 6 دندان در هر طرف و 12 دندان برای هر دو فک بالا و پایین وجود دارد.

به زبان ساده، این به دو دندان ثنایای مرکزی در وسط، همراه با دو دندان در هر طرف، هر دو سمت چپ و راست، اشاره دارد. دندان های باقی مانده به عنوان دندان های خلفی طبقه بندی می شوند.

بر اساس محل دندان های از دست رفته، ایمپلنت های دندانی را می توان به دو دسته قدامی و خلفی تقسیم کرد. ایمپلنت هایی که در ناحیه دندان جلو قرار می گیرند، ایمپلنت دندان قدامی نامیده می شوند، در حالی که ایمپلنت هایی که در ناحیه دندان عقب قرار می گیرند، ایمپلنت دندان خلفی نامیده می شوند.

طبقه بندی بر اساس تعداد دندان های از دست رفته و تعداد ایمپلنت های دندانی را می توان به صورت زیر انجام داد:

2.1 تعداد دندان های از دست رفته
- از دست دادن یک دندان
- از دست دادن چندین دندان
- از دست دادن جزئی دندان (نیمه قوس)
- از دست دادن کامل دندان (قوس کامل)

2.2 تعداد ایمپلنت های دندانی
- کاشت تک ایمپلنت
- قرار دادن ایمپلنت های متعدد
- کاشت ایمپلنت نیمه قوس
- کاشت کامل قوس

3.1 کاشت تک تاج
زمانی که بیمار یک دندان تکی را از دست داد، ایمپلنت دندان گذاشته می شود و یک تاج برای ترمیم به ایمپلنت متصل می شود. این نوع ترمیم به عنوان ترمیم تک تاجی شناخته می شود که در آن یک ایمپلنت از یک تاج پشتیبانی می کند.

3.2 کاشت تاج متصل
کاشت تاج متصل به طور معمول شامل اتصال دو یا چند تاج است که سپس به تعداد مناسب ایمپلنت دندان متصل می شود. این یک روش ترمیم دندان است که در آن روکش های متعددی به چندین ایمپلنت متصل می شود.

3.3 کاشت پل ثابت
کاشت پل ثابت به وضعیتی اطلاق می شود که تعداد ایمپلنت های دندانی کمتر از تعداد روکش ها باشد. ایمپلنت‌های دندانی به‌عنوان تکیه‌گاه پل عمل می‌کنند و یک پل ثابت را برای پشتیبانی از چندین تاج بالا تشکیل می‌دهند.

با توجه به زمان کاشت دندان، می توان آن را به کاشت فوری و کاشت تاخیری تقسیم کرد.

4.1 کاشت فوری

همانطور که از نام آن پیداست، کاشت فوری شامل برداشتن دندان هایی با اهمیت کم یا ریشه های پوسیده دندان و به دنبال آن یک روش کاشت فوری است.

نیازی به انتظار نیست و ایمپلنت دندان مستقیماً در سوکت دندان کشیده شده قرار می گیرد تا دندان از دست رفته بازیابی شود.

این روش ترمیم نسبتا کمتر آسیب زا است، تعداد روش های جراحی را کاهش می دهد، به طور موثر از تحلیل استخوان در برجستگی آلوئولی جلوگیری می کند، از استخوان آلوئولی محافظت می کند.بیماریase، باعث صرفه جویی در زمان در ترمیم استخوان آلوئولی می شود و بازیابی بهتر عملکرد جویدن را تسهیل می کند.

1. قرار دادن فوری ایمپلنت اجازه می دهد تا ایمپلنت ها بلافاصله پس از استخراج ریشه باقیمانده قرار داده شوند و نیازی به صبر برای 3-6 ماه مورد نیاز برای بازسازی استخوان آلوئولی را از بین می برد. این باعث صرفه جویی قابل توجهی در زمان و کوتاه شدن دوره کلی کاشت می شود.

2. تعداد مراحل کاشت را کاهش می دهد و نیاز به کاشت دوم را از بین می برد. بیماران با دندان های از دست رفته از ناراحتی های متعدد در امان هستند.

3. از آنجایی که ایمپلنت بلافاصله پس از کشیدن قرار می گیرد، به جلوگیری از تحلیل فیزیولوژیکی استخوان آلوئول در طول دوره انتظار کمک می کند، بافت استخوانی اطراف حفره استخراج را بهتر حفظ می کند و شکل طبیعی بافت لثه را حفظ می کند.

1. شرایط بالاتری برای وضعیت استخوان آلوئول وجود دارد و همه افراد واجد شرایط این روش نیستند. شکاف بین سوکت استخراج و ایمپلنت ممکن است به پودر یا غشای استخوان مصنوعی برای پر کردن نیاز داشته باشد، به خصوص اگر قطر سوکت بزرگتر از قطر ایمپلنت باشد.

2. این روش به مهارت بالایی از طرف دندانپزشک نیاز دارد. تناسب کامل بین سوکت و ایمپلنت به ندرت اتفاق می افتد و نیاز به تنظیمات در مراحل بعدی عمل دندانپزشکی دارد. دقت بسیار مهم است زیرا حتی اشتباهات کوچک می تواند منجر به ناهماهنگی ایمپلنت شود.

کاشت تاخیری شامل ابتدا کشیدن ریشه های طبیعی دندان، انتظار برای بهبود کامل محل جراحی و سپس کاشت ایمپلنت دندان پس از تثبیت جذب استخوان آلوئولی است.

اگرچه این روش به زمان بیشتری نیاز دارد، اما برای افراد مبتلا به عفونت های مکرر دندان، آتروفی شدید استخوان آلوئولی یا شرایط بد دهانی مناسب است و به میزان موفقیت کاشت دندان کمک می کند.

پس از کشیدن دندان، حفره کشیدن دندان معمولاً حدود 3 ماه طول می کشد تا به طور کامل بهبود یابد. پس از بهبودی سوکت، دندانپزشک سوراخی را در استخوان آلوئول در محل دندان از دست رفته ایجاد می کند و ایمپلنت دندانی را در استخوان قرار می دهد.

پس از 2 تا 3 ماه، ایمپلنت معمولا با استخوان آلوئول ترکیب می شود. سپس دندانپزشک اباتمنت را قرار می دهد و تاج را می چسباند.