جراحی آرتروسکوپی چیست؟ آسیب منیسک باعث این عمل می شود، آیا می توانید تاثیری داشته باشید؟

آرتروسکوپ یک ابزار نوری میله مانند با قطر 5 میلی متر برای مشاهده ساختار داخلی یک مفصل است. این یک آندوسکوپ است که توسط پزشکان برای تشخیص و درمان بیماری های مفصلی استفاده می شود. آرتروسکوپی که در دهه 1970 معرفی شد، دارای عدسی است که به انتهای یک لوله نازک متصل می شود که در مفصل قرار می گیرد. ساختار مفصل بر روی یک مانیتور نمایش داده می شود. بنابراین، ساختار داخل مفصل را می توان به طور مستقیم مشاهده کرد. جراحی آرتروسکوپی شامل بریدن تعدادی سوراخ به اندازه چاپستیک یا کوچکتر (5 تا 10 میلی متر) در پوست، قرار دادن دوربین ها و ابزارهای جراحی در مفاصل و عمل تحت نظارت یک مانیتور توسط پزشک برای تشخیص و درمان بیماری های مختلف مفصلی است. . در حال حاضر مفاصلی که در خارج از کشور قابل درمان هستند عبارتند از: زانو، شانه، مچ پا، آرنج، مچ دست، فک، لگن، متاکارپوفالانژیال و حتی مفاصل سینه ای و کمری. جراحی آرتروسکوپی می تواند انواع التهابات مفصل را درمان کند. مانند سینوویت استئوآرتریت، آرتریت تروماتیک، آرتریت روماتوئید، آرتریت سلی، آرتریت چرکی، استئوکندریت لایه بردار، و کندروماتوز سینوویال. نرم شدن کشکک؛ استئوپاتی (خارهای استخوانی)، شل شدن بدن، شکاف سینوویال، اختلالات مفصلی، آسیب منیسک، چسبندگی کپسول مفصلی، شکستگی های مختلف داخل مفصلی، چسبندگی مفصل و محدودیت حرکتی مفصل، آرترالژی های مختلف با علت ناشناخته. در مقایسه با آرتروتومی، جراحی آرتروسکوپی دارای مزایای زیر است: (1) برش کوچک بدون عفونت و حداقل اسکار پوست. (2) ترومای جراحی کوچک است، عمل بی خطر است، می توان عملیات را تکرار کرد، پس از سایر عملیات روی مفصل تأثیر نمی گذارد. (3) یک آرتروسکوپی منفرد می تواند برای درمان انواع بیماری ها به طور همزمان استفاده شود، مانند دبریدمان مفصل و کورژکتومی سینوویال در جراحی زانو. (4) نشانه گسترده، برای انواع ضایعات در مفصل مناسب است. تعداد کمی از موارد منع مصرف، مانند شرایط فیزیکی نامناسب، نمی توانند جراحی معمولی را انجام دهند، اما لزوماً جراحی آرتروسکوپی منع مصرف ندارد.