https://en.wikipedia.org/wiki/Veress_needle

وقتی در موردسوزن ورس،ما اغلب بر ساختار مکانیکی و تکنیک‌های بالینی آن تمرکز می‌کنیم، اما تمایل داریم یک سوال اساسی را نادیده بگیریم: مواد برای ساخت سوزن چگونه باید انتخاب شود؟ بر اساس داده ها، فولاد ضد زنگ پزشکی به دلیل زیست سازگاری و خواص استریل سازی آسان، به جریان اصلی تبدیل شده است، اما این تا پایان داستان فاصله زیادی دارد.

در حال حاضر، اکثر نوک سوزن های Veress از فولاد ضد زنگ آستنیتی 304 یا 316L ساخته شده است. مزایای این ماده آشکار است: هزینه قابل کنترل، پردازش بالغ، و توانایی مقاومت در برابر 134 درجه حرارت بالا{4}}و{5}}استریلیزاسیون بخار با فشار بالا بدون تغییر شکل. با این حال، فولاد ضد زنگ نیز محدودیت های ذاتی خود را دارد. اولاً بین سختی و چقرمگی - برای حفظ تیزی نوک سوزن تناقض وجود دارد، سختی بالاتری لازم است، اما این باعث افزایش شکنندگی می شود و در هنگام مواجهه با غلاف رکتوس کلسیفیه شده خطر شکستگی وجود دارد. دوم اینکه بحث وزن هست. ساختار فولادی کامل{11}}سوزن Veress در دست احساس سنگینی می‌کند و نگه داشتن طولانی مدت می‌تواند منجر به خستگی در دست پزشک شود.

بنابراین، دانشمندان مواد شروع به کشف راه حل های جایگزین کردند. آلیاژهای تیتانیوم در خط مقدم قرار گرفتند. چگالی آلیاژهای تیتانیوم تنها 60% چگالی فولاد ضد زنگ است، اما می توانند استحکام یکسان یا حتی بالاتری داشته باشند. این باعث می شود که سوزن قطر داخلی بیشتری داشته باشد و در عین حال همان قطر بیرونی را حفظ کند و در نتیجه راندمان تورم را بهبود بخشد. مهمتر از آن، آلیاژهای تیتانیوم دارای مقاومت بسیار قوی در برابر خوردگی هستند و مغناطیسی نیستند، بنابراین آنها را برای عملیات مداخله ای با هدایت MRI مناسب می کند. با این حال، هزینه های بالای آنها و مشکلات پردازش، تبلیغات در مقیاس بزرگ آنها را محدود کرده است.

روش دیگر استفاده از مواد کامپوزیت پلیمری است. برخی از محصولات آزمایشی سعی می کنند از پلی اتر اترکتون برای ساختن بدنه اصلی سوزن استفاده کنند و فقط تیغه های بسیار کوچک سرامیکی یا فولادی ضد زنگ در نوک آن تعبیه شده است. خود ماده PEEK سازگاری زیستی و شفافیت تشعشعی عالی دارد و موقعیت یابی تصویربرداری را تسهیل می کند. در عین حال، مدول الاستیک آن به بافت انسان نزدیکتر است و "ضربه" در حین سوراخ کردن واقعی تر است، که به پزشکان کمک می کند تا تغییرات در لایه های بافت را درک کنند. با این حال، چالش در این است که مقاومت در برابر سایش PEEK به خوبی فلز نیست و پس از چندین بار استفاده، ممکن است سوراخ هایی ظاهر شوند.

شایان ذکر است که فناوری تصفیه سطح در حال تبدیل شدن به یک ابزار کلیدی برای افزایش عملکرد فولاد ضد زنگ سنتی است. فناوری رسوب فیزیکی بخار، لایه‌ای از فیلم الماس- را روی سطح سوزن می‌گذارد که می‌تواند سختی سطح را تا سطحی نزدیک به الماس طبیعی افزایش دهد و در عین حال ضریب اصطکاک را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. مقاومت سوزن درمان شده به سوراخ کردن می تواند بیش از 30٪ کاهش یابد و نمره درد بعد از عمل بیماران در محل سوراخ به طور قابل توجهی پایین تر است. علاوه بر این، تحقیقات روی پوشش های ضد باکتری نیز در حال پیشرفت است. یون های نقره یا پوشش های کیتوزان می توانند باکتری های اپیدرمی را که ممکن است در لحظه سوراخ شدن وارد حفره شکم شوند، از بین ببرند.

برای بخش تدارکات بیمارستان، انتخاب مواد شامل مبادله- بین هزینه و عملکرد است. سوزن های استاندارد فولاد ضد زنگ برای 90٪ جراحی های استاندارد کافی است، اما برای بیماران چاق، کسانی که چسبندگی شدید ناشی از جراحی های قبلی دارند، یا کودکان و سایر گروه های خاص، حق بیمه ای که مواد با کارایی بالا-به ارمغان می آورند ارزش آن را دارد. در آینده، همانطور که فناوری ساخت افزودنی بالغ می شود، ممکن است یک سوزن "مواد گرادیان" - با نوک بسیار سخت، شفت انعطاف پذیر و سطح ضد باکتری ببینیم که همه این مزایا را در یک واحد ترکیب می کند.