تجزیه و تحلیل جامع سناریوهای کاربرد بالینی تروکارهای یکبار مصرف در جراحی عمومی، زنان، اورولوژی و جراحی قفسه سینه

https://www.lookmedchina.com/resources/disposable-لاپاراسکوپی-trocar.html

با پذیرش گسترده روش های کم تهاجمی، بالینی (حوزه کاربرد) of تروکارهای یکبار مصرفتقریباً به تمام بخش هایی که نیاز به دسترسی به حفره بدن دارند گسترش یافته است. در جراحی عمومی، کوله سیستکتومی لاپاروسکوپی (LC) از روش استاندارد چهار درگاهی پیروی می کند: یک تروکار اپتیکال 10 یا 12 میلی متری برای لاپاراسکوپ 30 درجه یا 0 درجه در ناف قرار می گیرد، اغلب ترجیحاً از نوع بدون تیغه بینایی یا بدون تیغه برای کاهش آسیب تصادفی عروق اصلی. یک تروکار 5 میلی متری در خط زیر بغل قدامی راست و زیر اکسیفوئید برای گرفتن فورسپس، قلاب های الکتروکوتر یا دیسکتورها قرار می گیرد، با برخی از روش ها یک پورت کمکی 5 میلی متری در خط ترقوه میانی چپ اضافه می شود. آپاندکتومی لاپاروسکوپی، ترمیم TAPP/TEP فتق مغبنی، برداشتن سرطان دستگاه گوارش، و جراحی چاقی (اسلیو گاسترکتومی) به طور مشابه به ترکیبی از تروکارها با قطرهای مختلف متکی هستند، جایی که استخراج نمونه یا عبور منگنه خطی اغلب به تروکارهای بالاتر از 112 میلی متر با antiakage نیاز دارد.

متخصص زنان به طور گسترده از تروکارهای یکبار مصرف برای هیسترکتومی کامل لاپاروسکوپی، سیستکتومی تخمدان، آناستوموز لوله ها و برداشتن اندومتریوز استفاده می کند. به دلیل نازک‌تر بودن دیواره‌های شکم در زنان، تروکارهای کوچک 5 میلی‌متری اغلب برای به حداقل رساندن جای زخم پس از عمل انتخاب می‌شوند. روش‌های ساده‌ای مانند حفاری PCOS حتی می‌توانند از میکرو{4}}تروکارهای 3 میلی‌متری (موجود از برخی مارک‌های وارداتی) استفاده کنند. در مرحله‌بندی انکولوژیک زنان، طرح تروکار باید برش غدد لنفاوی (میدان دید) را در نظر بگیرد، معمولاً با استفاده از یک درگاه مشاهده ناف 12 میلی‌متری به‌علاوه حفره ایلیاک دو طرفه و پورت‌های عملیاتی سوپراپوبیک 5 میلی‌متری. پورت بزرگ همچنین به عنوان یک پست کانال استخراج نمونه عمل می کند-.

اورولوژی از نفرکتومی لاپاروسکوپی ترانس شکمی یا خلف صفاقی، نفرکتومی جزئی، پیلوپلاستی و پروستاتکتومی رادیکال استفاده می کند، که اغلب از تروکارهای یکبار مصرف برای ایجاد دسترسی اتساع بالون خلفی صفاقی (نخستین پورت هاسون و سپس تروکارهای استاندارد) یا سوراخ مستقیم از طریق شکم استفاده می کند. روش‌های خلفی صفاقی نیاز به تروکارهای طولانی‌تری دارند (اغلب 100 تا 120 میلی‌متر یا بیشتر برای نفوذ به لایه ماهیچه کمر). جراحی قفسه سینه لوبکتومی VATS و برداشتن تومور مدیاستن به تروکارهای تخصصی قفسه سینه-دیواره نازک-کانول‌های کوتاه و سازگار با دسترسی بین دنده‌ای، با سیستم‌های آب بندی مقاوم به نوسانات فشار منفی کوچکتر نیاز دارد.

در جراحی اطفال تقاضای رو به رشد برای تروکارهای یکبار مصرف با قطر 3 میلی متر/5 میلی متر کوچک-. روش‌های فوق-با حداقل تهاجمی مانند اکتشاف NEC نوزادان به حداقل قطر بیرونی و حداکثر نوک‌های صاف برای جلوگیری از آسیب اندام نیاز دارند. نگرانی‌های رایج در تمام بخش‌ها عبارتند از: ایمنی "اولین برش" در هنگام قرار دادن اولیه تروکار (وارد کردن با دید مستقیم اپتیکال یا روش باز هاسون برای بیماران پرخطر توصیه می‌شود) و اطمینان از اینکه تروکارهای بعدی تحت دید لاپاراسکوپی قرار می‌گیرند تا از عروق و روده‌های ذهنی جلوگیری شود. دوام دریچه های آب بندی در هنگام تعویض مکرر ابزار مستقیماً بر پایداری پنوموپریتونوم تأثیر می گذارد. برای بیماران چاق (BMI > 30)، برای جلوگیری از جابجایی، تروکارهای طولانی-(130-150 میلی متر) و بالون{12}}انکور شده توصیه می شود. به طور خلاصه، تروکارهای یکبار مصرف به تجهیزات استاندارد شده در روش‌های کم تهاجمی چند رشته‌ای تبدیل شده‌اند، و انتخاب مشخصات و قرار دادن آنها مستقیماً با تسلط جراحی و میزان عوارض مرتبط است.