آیا سوزن سوراخ کننده کلیه چه ضرری داشته است؟

هماچوری، هماتوم اطراف کلیه و غیره

سوزن سوراخ کننده کلیه یک روش معاینه رایج در بخش نفرولوژی است که می تواند نوع پاتولوژیک کلیه را شناسایی کرده و درمان بعدی بیمار را راهنمایی کند. با توسعه فناوری مدرن پزشکی، آسیب های سوراخ شدن کلیه به طور نسبی کاهش یافته است. عوارضی مانند نفوذ تصادفی به اندام های دیگر و عفونت نیز نسبتاً نادر است. شایع ترین آن عمدتا شامل دو نوع آسیب است، نوع اول هماچوری، نوع دوم هماتوم پریرنال است. به طور کلی، پس از سوراخ کردن کلیه، 100 درصد بیماران هماچوری میکروسکوپی دارند، اما می‌تواند در عرض 1-2 روز ناپدید شود. اگر ادرار تیره، نزدیک به قرمز روشن یا حاوی لخته های خون باشد، آسیب به کلیه ها نیز قابل توجه است. در صورت افت فشار خون، تزریق خون، تزریق و تثبیت لازم است. اگر میزان از دست دادن خون بیشتر شود، ممکن است نیاز به جراحی باشد. آبسه پریرنال عمدتاً هماتوم کوچک بدون علامت است که به طور کلی می تواند خود به خود جذب شود. برای هماتوم بزرگتر، فعالیت های بیمار باید به شدت محدود شود و در صورت لزوم باید تزریق خون، انفوزیون، تثبیت فشار خون یا درمان جراحی مورد نیاز باشد.