سوزن سوراخ کننده کمری یکبار مصرف

استفاده کنید
پونکسیون کمری هم برای تشخیص و هم برای درمان قابل استفاده است. برای انجام ایمن و مؤثر این روش، پزشکان باید موارد منع پونکسیون کمری، آناتومی مرتبط با آن و راه‌های به حداقل رساندن خطر عوارض را بدانند. اگر چه سوراخ کمری به ندرت خطرناک است، اما در صورت وقوع، می تواند جدی و بالقوه تهدید کننده زندگی باشد. شناخت اندیکاسیون ها، موارد منع مصرف و روش های صحیح پونکسیون کمری می تواند میزان خطر را به حداقل برساند.
نشانه
پونکسیون کمری برای تهیه نمونه مایع مغزی نخاعی (CSF) برای کمک به تشخیص عفونت، التهاب، تومورها و فرآیندهای متابولیک استفاده می شود. نشانه های درمانی شامل تجویز داروهای شیمی درمانی، آنتی بیوتیک ها و داروهای بیهوشی است.
منع مصرف
وضعیت قرارگیری بیمار در حین پونکسیون کمری می تواند بر عملکرد قلبی ریوی بیمار تأثیر بگذارد. بنابراین بیمارانی که درجاتی از اختلال عملکرد قلبی ریوی دارند باید از پونکسیون کمری خودداری کنند. همچنین در بیماران با علائم فتق مغزی، بیماران مبتلا به فتق مغزی اولیه به دلیل افزایش فشار داخل جمجمه، بیماران با پتانسیل افزایش فشار داخل جمجمه و بیماران با علائم عصبی کانونی باید از این روش اجتناب شود. اگر پزشک نگران انجام پونکسیون کمری باشد، توموگرافی کامپیوتری (CT) سر باید قبل از شروع عمل انجام شود، اما CT ممکن است تشخیص ندهد که آیا بیمار علائم فشار داخل جمجمه بالا دارد یا خیر. اختلالات انعقادی می تواند خطر هماتوم ستون فقرات را افزایش دهد، اما مشخص نیست که تا چه حد اختلالات انعقادی خطر هماتوم ستون فقرات را افزایش می دهد. پونکسیون کمری که توسط رادیولوژیست مداخله ای با استفاده از تکنیک های تصویربرداری انجام می شود ممکن است میزان موفقیت این روش را در بیمارانی که قبلاً تحت عمل جراحی کمر قرار گرفته اند افزایش دهد.