آیا پونکسیون کمری روی بدن تاثیری دارد؟

عوارض پونکسیون کمری شامل فتق مغزی، اختلال در عملکرد قلبی ریوی، درد موضعی یا ارجاعی، سردرد، خونریزی، عفونت، کیست های اپیدرم زیر عنکبوتیه و نشت CSF است. شایع ترین عارضه سردرد بود که در 5/36 درصد بیماران در 48 ساعت پس از دخول کمری رخ داد. سردرد ناشی از نشت CSF از محل سوراخ شدن سریعتر از سرعت تولید CSF است. افزایش بروز سردرد مربوط به ضخامت سوزن کمری مورد استفاده بود. جدی ترین عارضه فتق مغزی است که در صورت وجود اختلاف فشار زیاد بین حفره جمجمه و حفره نخاع می تواند رخ دهد. در حین پونکسیون کمری، این فشار تفاضلی می تواند افزایش یابد و منجر به تشکیل فتق ساقه مغز شود. با پرسیدن شرح حال دقیق پزشکی و معاینه عصبی، پزشکان می توانند بیماران پرخطر مستعد ابتلا به فتق مغزی را شناسایی کنند. اگر پزشک همچنان نگران انجام پونکسیون کمری باشد، CT ممکن است مفید باشد، اما افزایش فشار داخل جمجمه ممکن است همیشه با تصویربرداری تشخیص داده نشود. با این حال، همه بیماران به CT نیاز ندارند زیرا می تواند تشخیص و درمان را به تاخیر بیندازد. بیماران مبتلا به دیاتز هموراژیک بسیار مستعد خونریزی هستند که می تواند منجر به فشردگی نخاع شود. هیچ استاندارد مطلقی برای ارتباط بین درجه اختلال انعقادی و خطر خونریزی وجود ندارد، بنابراین پزشک باید بر اساس وضعیت بالینی قضاوت کند. کیست‌های اپیدرمی ساب عنکبوتیه در اثر ورود آمبولی‌های پوستی به فضای زیر عنکبوتیه ایجاد می‌شوند و با سوراخ کردن سوزن‌هایی با هسته‌های سوزن می‌توان از آنها جلوگیری کرد. از نظر بالینی، یک پونکسیون کمری موفقیت آمیز هیچ اثر نامطلوب طولانی مدتی بر بدن ندارد و پونکسیون کمری برای تشخیص بیماری های داخل جمجمه اهمیت زیادی دارد.