آیا آزمایش بیوپسی سوزنی سرطان ریه خطرناک است؟

برای سرطان ریه محیطی، به دلیل موقعیت آن در انتهای درخت برونش، برونکوسکوپی اغلب موثر نیست و بررسی خلط سلول های سرطانی اغلب منفی خواهد بود. اگر در این زمان هیچ متاستاز آسانی برای تشخیص پاتولوژیک مانند افیوژن پلور و غدد لنفاوی بزرگ فوق ترقوه وجود نداشته باشد، برای انجام بیوپسی به معاینه سوراخ ریه از راه پوست نیاز است. سرطان خوش خیم و بدخیم ریه را می توان با معاینه پاتولوژیک پس از سوراخ کردن سوزن مشخص کرد. معاینه سوزن پنکچر به طور کلی بی خطر است، اما هنوز خطرات خاصی وجود دارد. در طول فرآیند سوراخ کردن باید از تنگی نفس و پنوموتوراکس جلوگیری شود. اگر ضایعه از نوع محیطی باشد نسبتاً بی خطر است، اگر از نوع مرکزی باشد، زیرا نزدیک به قلب و عروق خونی بزرگ است، خطر نسبتاً بالاتر است. اگرچه کاشت کانال سوراخ از نظر تئوری برای معاینه سوراخ سرطان ریه امکان پذیر است، احتمال متاستاز سرطان ریه و انتشار ناشی از سوراخ شدن ریه در عمل بالینی بسیار کم است. در حال حاضر سوزن سوراخی که برای سوراخ کردن ریه استفاده می شود بیشتر از نوع تروکار است یعنی یک کانول در خارج از سوزن وجود دارد. پس از به دست آوردن بافت سوزن بیوپسی، کانول بلافاصله سوزن بیوپسی شامل بافت بیوپسی را می بندد. بنابراین، بروز متاستاز در شرایط آزمایشگاهی بسیار کاهش یافته است. محتوای فوق مقدمه ای است بر مسائل مربوط به خطر در معاینه پانکچر سرطان ریه. من معتقدم که پس از خواندن آن، شما درک خاصی از خطر ابتلا به معاینه پانکچر سرطان ریه دارید