https://my.clevelandclinic.org/health/diagnostics/24204-سینه-بیوپسی-نمای کلی

بیوپسی سینهیک رویه واحد نیست. بلکه ترکیبی از رویه های متناسب با نیازهای بالینی خاص است. درک تفاوت بین این روش ها می تواند به پزشکان کمک کند تا مناسب ترین مسیر تشخیصی را برای بیماران خود ایجاد کنند.

روش 1: روش بیوپسی آسپیراسیون با سوزن ظریف

این روش کم تهاجمی ترین روش است. از سوزن های ظریف 22 تا 25 گرمی برای نفوذ به ضایعه و استخراج سلول ها با تزریق-مثل تزریق استفاده می کند. این عمل تنها چند دقیقه طول می کشد و تقریباً هیچ دردی ایجاد نمی کند. نیازی به بیهوشی نیست. هسته اصلی رویه درمکشعمل: بعد از اینکه نوک سوزن وارد توده شد، به طور مکرر سر سوزن را می کشد تا فشار منفی ایجاد کند و مقدار کمی اسمیر سلولی برای بررسی به دست می آورد. برای ارزیابی ضایعات کیستیک یا تعیین متاستاز غدد لنفاوی مناسب است. با این حال، به دلیل عدم توانایی در به دست آوردن اطلاعات ساختار بافت، نرخ منفی کاذب برای ضایعات خوش خیم نسبتا بالا است. در حال حاضر، بیشتر به عنوان یک روش غربالگری استفاده می شود.

روش 2: روش بیوپسی با سوزن توخالی

این روش استاندارد طلای فعلی است. با استفاده از یک سوزن برش توخالی 14G تا 18G، توسط یک تفنگ فنری هدایت می شود تا به سرعت بافت را خارج کرده و برش دهد. این روش از دو مرحله تشکیل شده است: مرحله اول تأیید این است که شکاف سوزن قبل از شلیک با ضایعه در یک راستا قرار دارد. مرحله دوم این است که ماشه را بکشید، ابتدا هسته داخلی نفوذ می کند، و آستین بیرونی بلافاصله بریده می شود و یک قطعه استوانه ای از بافت در شکاف باقی می ماند. این روش می تواند نوارهای بافتی کاملی را به دست آورد و ساختار سلولی و یکپارچگی غشای پایه را حفظ کند. نه تنها می تواند بین خوش خیم و بدخیم تمایز قائل شود، بلکه تشخیص ایمونوهیستوشیمی را نیز انجام می دهد (مانند ER، PR، HER2). کل روش معمولاً در عرض 15 دقیقه تحت هدایت سونوگرافی کامل می شود.

روش 3: روش بیوپسی چرخشی با خلاء-

هنگامی که حجم نمونه بزرگتر مورد نیاز است یا زمانی که حذف کامل ضایعات کوچک ضروری است، این روش باید فعال شود. از یک سوزن برش دوار مخصوص از 7G تا 11G استفاده کنید و آن را به پمپ خلاء وصل کنید. این روش پیچیده اما کارآمد است: پس از وارد کردن سوزن، فشار منفی از طریق سوراخ کناری برای مکیدن بافت وارد می‌شود و سپس کاتر چرخشی داخلی برای برش آن می‌چرخد. تقریباً 100 میلی گرم بافت را می توان هر بار به دست آورد و نمونه برداری مداوم را می توان با یک سوراخ به دست آورد. مخصوصاً برای مقابله با ضایعات کلسیفیه کوچک متعدد یا ضایعات مشکوک BI-RADS دسته 4 یا بالاتر که نیاز به برداشتن کامل دارند، مناسب است. عیب این است که هزینه بیشتر است و خطر هماتوم بعد از عمل کمی افزایش می یابد.

روش 4: روش بیوپسی جراحی باز

اگرچه تکنیک‌های کم تهاجمی رایج هستند، اما زمانی که نتایج پانکچر به طور قابل توجهی با یافته‌های تصویربرداری مطابقت نداشته باشد، یا زمانی که محل ضایعه بسیار بحرانی است، برداشتن جراحی و بیوپسی همچنان انجام می‌شود. این یک روش جراحی کوچک است که نیاز به برش پوست و برداشتن کامل ضایعه و حاشیه آن دارد. کافی ترین نمونه را فراهم می کند، اما بیشترین ضربه را ایجاد می کند و اسکار قابل توجهی بر جای می گذارد. در حال حاضر دیگر روش ارجح نیست.

هر روش نشانه های خاص خود را دارد. یک متخصص سینه عالی مانند یک متخصص استاعزام کننده، انتخاب انعطاف پذیرترین روش بر اساس اندازه، محل، ویژگی های تصویربرداری ضایعه، و وضعیت بیمار، یافتن تعادل بین حداقل تروما و بالاترین دقت تشخیصی.