استانداردهای تکنیک سوراخ کردن ایمن، عوارض رایج، و تأثیر طراحی نوک بر پیشگیری از آسیب برای تروکارهای یکبار مصرف

https://www.lookmedchina.com/resources/disposable-لاپاراسکوپی-trocar.html

ورود اولیه با تروکار بالاترین- مرحله پرخطر در جراحی لاپاراسکوپی است. عوارض عمده عبارتند از: آسیب بزرگ عروقی (ورید اجوف تحتانی، آئورت، عروق ایلیاک-مرگ و میر بسیار بالا)، سوراخ شدن روده، آسیب مثانه، پورت-خونریزی محل، آمفیزم زیر جلدی، پورت{4}فتق ناحیه پورت{4}به خصوص در مواردی که فتق ناحیه فک بزرگتر یا مساوی است آمبولی CO2 مربوط به پنوموپریتونوم (نادر). مطالعات نشان می‌دهد که تقریباً 50 درصد از آسیب‌های عروقی اصلی لاپاروسکوپی یاتروژنیک در طول نفوذ عمیق کنترل نشده ورس کور یا تروکار تیغه‌ای یکبار مصرف رخ می‌دهد. بنابراین، دستورالعمل‌های اخیر استراتژی‌های دسترسی اصلاح‌شده را توصیه می‌کنند: برای بیماران انتخابی بدون سابقه جراحی شکم و بدون چسبندگی مشکوک، می‌توان به تدریج تروکارهای بدون تیغه را با دید مستقیم اپتیکال پیچید (با مشاهده فرورفتگی صفاقی → پیشرفت → ناپدید شدن فشار داخلی{11} تایید کننده ورودی شکمی). برای کسانی که سابقه جراحی شکم فوقانی، سابقه انسداد روده، چاقی شدید (BMI > 35) یا حاملگی دارند، روش باز هاسون توصیه می شود (برش کوچک لایه ای روی صفاق، اکتشاف دیجیتال برای حذف چسبندگی، سپس بخیه زدن تروکار در محل).

طراحی نوک به طور مستقیم بر الگوهای آسیب تأثیر می گذارد: نوک های هرمی تیغه ای سنتی فاسیا و نوارهای چسب احتمالی را برش می دهند. اگر تیغه به طور کامل پس از خروج جمع نشود، می تواند روده ها را پارگی کند. نوک‌های گشادکننده بدون تیغه به‌جای بریدن فیبرهای فاسیال، به‌جای بریدن فیبرهای فاسیال، به‌جای بریدن، به‌طور شعاعی از هم جدا می‌شوند، که از نظر تئوری برش عروقی و فتق‌های بعد از عمل را کاهش می‌دهند، اما توجه داشته باشید که برخی از طرح‌های بلانت به نیروی سوراخ‌دار کمی بالاتر نیاز دارند. بیماران چاق به جای فشار ناگهانی به پیشرفت چرخشی متوسط ​​نیاز دارند. تروکارهای محافظ با-سپرهای ایمنی فنردار، یک نوک صاف را برای پوشاندن انتهای تیز ایجاد می‌کنند، مقاومت صفاقی فوری ناپدید می‌شود و خطر آسیب احشایی را کاهش می‌دهد اما از بین نمی‌رود-همیشه قبل از ادامه تأیید کنید که سپر فعال شده است. توصیه‌های عملیاتی عبارتند از: ایجاد پنوموپریتوئن به طور کامل (تأیید کننده پرکاشن تمپان، فشار اولیه کمتر یا مساوی 12 میلی‌متر جیوه به آرامی تا 15 میلی‌متر جیوه افزایش می‌یابد)، تطبیق طول برش با قطر بیرونی تروکار (معمولاً یک تیغه اسکالپل No{7}} باعث می‌شود پوست بدون برش 3 تا 5 میلی‌متر برش زیرین پوست را ایجاد کند. صفاق)، نگه داشتن تروکار در 60 تا 90 درجه تا دیواره شکم (درگاه اولیه عمدتاً فوق{12}}/زیر{13}}برش عمودی ناف) پیشروی در امتداد خطوط فاسیال احساس پیشرفت لایه‌ای، قرار دادن تروکارهای بعدی در زیر لاپاراسکوپی، و جلوگیری از بینایی بینابینی روده درگاه‌های بزرگ‌تر یا مساوی 10 میلی‌متر بعد از عمل{15}برای جلوگیری از فتق پنهان، و پورت‌های 5 میلی‌متری با بافت زیر جلدی خوب را می‌توان فقط پوست{17}}بست. در حین عمل، اگر نشتی دریچه آب بندی باعث ایجاد مشکل در حفظ پنوموپریتونوم شود، ابتدا قطر ابزار و سازگاری کاهنده را بررسی کنید یا تروکار را جایگزین کنید، از افزایش کورکورانه فشار دمیدن که آمفیزم زیر جلدی را بدتر می کند اجتناب کنید. آموزش استاندارد، انتخاب انواع نوک مناسب، و رعایت دقیق اصول پانکچر لایه ای، اقدامات اصلی برای کاهش عوارض مربوط به تروکارهای یکبار مصرف است.