https://en.wikipedia.org/wiki/Veress_needle

مقدمه

در مقاله قبلی خود، چهار تکنیک متداول پانکچر کم تهاجمی را که هر جراح باید تسلط داشته باشد، مورد بحث قرار دادیم. در حال حاضر، چهار روش اصلی برای ایجاد پنوموپریتوئن در عمل بالینی عبارتند از:تکنیک سوزن بسته کلاسیک Veress، روش باز (Hasson)، درج مستقیم تروکار و درج تروکار نوری. امروز، ما بر روی اولین و پرکاربردترین روش - تمرکز خواهیم کردVسوزن ارستکنیک بسته.

اگرچه ایجاد پنوموپریتوئن ممکن است ساده به نظر برسد، اما این یک مهارت اساسی است که هر جراح لاپاراسکوپی - مخصوصاً مبتدیان - باید به طور کامل بر آن مسلط باشد. این مرحله نه تنها نقطه شروع کل روش است، بلکه تعیین کننده کلیدی ایمنی عملیات بعدی است.

I. انتخاب محل سوراخ و برش

1.1 چرا Umbilicus سایت ترجیحی است؟

محل سوراخ برای پنوموپریتونئوم معمولاً با محل پنوموپریتوئن منطبق استتروکار اولیه. ناف به عنوان اسکار طبیعی دیواره شکم، نازک ترین ناحیه با کمترین رگ های خونی است. عملاً فاقد چربی زیر جلدی یا بافت عضلانی است و شبکه عروقی آناتومیکی آن پراکنده است. در نتیجه، خطر خونریزی حین و بعد از عمل حداقل است. علاوه بر این، یک برش ناف بدون جای زخم قابل مشاهده بهبود می یابد و نتایج زیبایی عالی ارائه می دهد.

در اکثریت قریب به اتفاق روش های لاپاراسکوپی، الفبرش 10 میلی متریدر ساخته شده استمرکز ناف یا کمی بالاتر/زیر آن. درک کامل آناتومی لایه ای در این سطح برای قرار دادن ایمن تروکار اولیه ضروری است.

1.2 تنظیم زاویه درج بر اساس عادت بدن

ضخامت بافت ناف در بیماران با وزن های مختلف به طور قابل توجهی متفاوت است. زاویه وارد کردن سوزن Veress باید بر این اساس تنظیم شود:

1.3 تنظیمات سایت برای شرایط خاص

ناف عفونی یا اسکار عمیق قبلی: سوراخ باید در محل انجام شودلبه ناف تحتانی.

توده لگنی بزرگ: اگر لگن توسط یک تومور بزرگ اشغال شده باشد، محل سوراخ باید جابجا شودبالای ناف.

پورت های جانبی اضافی: نواحی زیر دنده ای دو طرفه، حفره های ایلیاک دو طرفه، یا نقطه مک برنی - به طور انعطاف پذیر بر اساس روش جراحی خاص انتخاب شده اند.

سابقه جراحی قبلی شکم: به عنوان یک اصل کلی، محل سوراخ باید باشدبیشتر یا مساوی 3 سانتی متر از جای زخم اصلی فاصله داردبرای جلوگیری از روده بالقوه چسبنده

II. اصول فنی و رویه تکنیک بستن سوزن Veress

2.1 طراحی جوهر سوزن Veress

از زمان اختراع آن در سال 1938 توسط جراح مجارستانی یانوس ورس، تکنیک بسته با سوزن Veress به یکی از متداول‌ترین روش‌ها برای ایجاد پنوموپریتونوم تبدیل شده است. طراحی هوشمندانه ایمنی آن شامل موارد زیر است:

استایلت -نوک توخالی با درگاه‌های جانبی-: اجازه دم کردن، آبیاری و آسپیراسیون را از طریق توپی سوزن می دهد.

مکانیسم ایمنی-در پایه: هنگامی که در هنگام نفوذ به دیواره شکم با مقاومت مواجه می شود، استایلت به داخل کانول خارجی تیز جمع می شود. هنگامی که نوک کانول از صفاق شکسته و وارد حفره شکمی می شود، مقاومت از بین می رود و فنر استایلت را به سمت جلو می کشد. این مکانیسم به طور موثری از آسیب ناخواسته نوک کانولای تیز به احشای داخل شکمی جلوگیری می کند.

2.2 اجباری قبل-بررسی پنچری

قبل از هر استفاده، بررسی‌های زیر باید انجام شود - آنها را به بخشی ضروری از روال شما تبدیل می‌کند:

تأیید کنید که لومن استایلت ثبت شده و بدون مانع است.

آزمایش کنید که مکانیزم ایمنی{0}}فنر بارگذاری شده به آرامی گسترش یافته و جمع شود.

نوک کانولا را برای هر گونه خم شدن یا کندی بررسی کنید.

این بررسی‌ها از قضاوت نادرست نیروی وارد شده جلوگیری می‌کند و خطر آسیب‌های ایتروژنیک را در حین سوراخ کردن به حداقل می‌رساند.

2.3 روش سوراخکاری استاندارد

مرحله 1: تمیز کردن و ضد عفونی کردن ناف

حفره ناف را با گاز ضد عفونی کننده کاملاً تمیز کنید تا بقایای انباشته شده و سبوم پاک شود. این مرحله-که اغلب نادیده گرفته می‌شود برای جلوگیری از عفونت زخم بعد از عمل بسیار مهم است.

مرحله 2: برش پوست

از فورسپس پوستی برای گرفتن هر دو طرف لبه ناف استفاده کنید و یک علامت بزنیدبرش خط وسط ~ 1 سانتی متردر ناف با استفاده از چاقوی جراحی.

مرحله 3: بالا بردن دیواره شکم

فورسپس های پوست را بردارید و آنها را با آن جایگزین کنیدگیره حوله (گیره بکهاوس)روی هر دو طرف پوست ناف اعمال می شود و سفالاد را می کشد. این باعث افزایش فاصله بین دیواره قدامی شکم و امنتوم زیرین و روده می شود و خطر آسیب ناشی از سوراخ شدن را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.

مرحله 4: قرار دادن سوزن Veress

جراح سوزن Veress را در دست راست نگه می دارد و آن را به آرامی با یک حرکت چرخشی، عمود بر دیواره شکم (یا در زاویه مشخص شده در بالا) به جلو می برد. هنگامی که سوزن از غلاف راست قدامی و صفاق عبور می کند، مشخص می شود"از دست دادن مقاومت" یا "پاپ"احساس می شود.در این مرحله فوراً پیشروی را متوقف کنید.

تکنیک رایج جایگزین: برخی از جراحان ترجیح می دهند دیواره شکم را با دست چپ بگیرند و سوزن ورس را مستقیماً با دست راست با یک حرکت چرخشی وارد کنند. هر دو روش معتبر هستند. مبتدیان ممکن است یکی را انتخاب کنند که بازخورد لمسی بهتری ارائه می دهد.

III. تایید ورود موفقیت آمیز به حفره صفاقی

این استحیاتی ترین مرحله تأییداز کل رویه حتی زمانی که از دست دادن مقاومت احساس می شود، تایید از طریق روش های زیر الزامی است.

3.1 روش های تایید اولیه

3.2 روش های تأیید پیشرفته (زمانی که از دست دادن مقاومت نامشخص است)

❶ تست آسپیراسیون

یک سرنگ پر از نرمال سالین را به سوزن Veress وصل کنید.

ابتدا آسپیراسیون کنید: در صورت عدم بازگشت خون یا محتویات روده، 5 تا 10 میلی لیتر سالین تزریق کنید.

تفسیر:

✅ تزریق صاف با ناتوانی در آسپیراسیون ← نوک سوزن به درستی در حفره صفاقی قرار دارد.

❌ آسپیراسیون خون یا محتویات روده را برمی گرداند ❌ آسیب به روده یا رگ اصلی. ارزیابی فوری برای تبدیل به جراحی باز مورد نیاز است.

❌ خونریزی شدید یا ضربان دار →تبدیل فوری به لاپاراتومی باز الزامی است.

❷ تست سقوط

یک بشکه سرنگ بدون پیستون را به توپی سوزن وصل کنید یا چند قطره نمک را مستقیماً روی توپی قرار دهید. اگر سیال باشدبه سرعت به داخل شکم کشیده می شودبا فشار منفی، نوک سوزن به درستی قرار می گیرد.

❸ تست دمیدن اولیه - استاندارد طلایی که هر مبتدی باید تسلط داشته باشد

تست های فوق فقط ورود به یک "حفره" را تایید می کنند، امانمی توان به طور قطع تایید کرد که این حفره حفره صفاقی است(این می تواند یک فضای بین عضلانی یا پیش صفاقی باشد). تست دمش اولیه تایید نهایی را ارائه می دهد:

لوله باد کردن را وصل کرده و حد فشار ایمنی را تنظیم کنید.

شروع دم کردن در aدبی کم 1 لیتر در دقیقه.

ترکیب فشار و جریان را به دقت مشاهده کنید:

3.3 موقعیت های خاص که نیاز به هوشیاری دارند

اگر هم فشار پنوموپریتوئن و هم جریان گاز در سطوح پایین با حداقل اتساع شکم باقی بمانند و پس از حذف نشت سیستم،قرار دادن ناخواسته سوزن Veress در یک ویسکوس توخالی (مانند معده یا روده) یا یک رگ خونی اصلی باید به شدت مشکوک باشد.. این یک عارضه نادر اما بسیار خطرناک است که نیاز به شناسایی و مداخله فوری دارد.

IV. نتیجه گیری

تکنیک بسته با سوزن Veress مزایایی را ارائه می دهدسادگی و کارایی زمانو آن را به پرکاربردترین روش برای ایجاد پنوموپریتوئن در جراحی لاپاراسکوپی تبدیل می کند. با این حال، اشکال ذاتی آن پتانسیل استصدمات مربوط به رگ‌های خونی یا احشاء توسط سوراخ کور-. بنابراین، مبتدیان باید با کل فرآیند، از جمله تمام سناریوهای غیرطبیعی احتمالی و استراتژی های مدیریت صحیح آنها، به منظور انجام عملیات ایمن و مطمئن در عمل بالینی، آشنایی کامل داشته باشند.