نقطه درد

جراحی قفسه سینه با کمک ویدئو-(VATS) و روش‌های روباتیک قفسه سینه جراحی قفسه سینه را متحول کرده و توراکوتومی‌های بزرگ را با پورت‌های کوچک جایگزین کرده‌اند. اما دسترسی به قفسه سینه چالش های منحصر به فردی را ارائه می دهد که تروکارهای شکمی هرگز برای رفع آنها طراحی نشده اند. حفره قفسه سینه کوچکتر است، ریه یک هدف متحرک است، و دنده ها یک چارچوب سفت و سخت و غیر قابل بخشش ایجاد می کنند.

تروکارهای لاپاراسکوپی استاندارد اغلب در قفسه سینه شکست می خورند. آستین‌های بلند آنها در مقابل مدیاستن یا دیواره قفسه سینه قرار دارد. درپوش‌های آب‌بند حجیم آن‌ها با حاشیه‌های دنده برخورد می‌کند و باعث درد، گشتاور و جابجایی پورت می‌شود. سیستم های تثبیت آنها-برای فاسیای نرم شکم طراحی شده-روی عضلات بین دنده ای می لغزند. و دریچه های دمیدن آنها حفره ای را در نظر می گیرند که می تواند فشار 12-15 میلی متر جیوه را تحمل کند. سینه نمی تواند

نقطه درد این است کهجراحی قفسه سینه مجبور شده است ابزارهای شکمی را با آناتومی کاملاً متفاوتی تطبیق دهد. این عدم تطابق منجر به پورت های ناپایدار، برخورد ابزار، نشت هوا و ناامیدی جراح می شود. ابزاری که برای شکم طراحی شده است به قفسه سینه تعلق ندارد.

اصل

کیت های تروکار قفسه سینه برای یک حفره متحرک، محدود و حساس به فشار- طراحی شده است. اصل این استدسترسی کم-آستین کوتاه-دسترسی نرم-. به‌جای کانول‌های بلندی که به عمق شکم بزرگ می‌رسند، آستین‌های سینه‌ای کوتاه‌تر هستند-اغلب 50 تا 75 میلی‌متر در مقابل 75 تا 150 میلی‌متر شکمی{6}} برای جلوگیری از نفوذ بیش از حد و آسیب به پارانشیم ریه یا ساختارهای مدیاستن.

سیستم مهر و موم سبک‌تر و پایین‌تر-است تا برخورد دنده را به حداقل برساند. فیکساسیون از فلنج های نرم و انعطاف پذیر یا کاف های بادی استفاده می کند که فضای بین دنده ای را بدون خرد کردن اعصاب یا ماهیچه ها می گیرند. دم کردن، در صورت استفاده، به 4-6 میلی متر جیوه محدود می شود یا اغلب با کلاپس ساده ریه از طریق یک تهویه ریوی جایگزین می شود. این درگاه به مجرای ثابتی برای دوربین‌ها، منگنه‌ها، دستگاه‌های انرژی، و گیره‌ها بدون درگیری با دیواره سینه تبدیل می‌شود.

دسته های دستگاه

• کیت های دسترسی سینه ای بلانتاز نوک های نرم و گرد استفاده کنید که بافت ریه را به جای سوراخ کردن، کنار می زند. این موارد برای ورود اولیه به فضای پلورال که در آن چسبندگی ناشی از عفونت یا جراحی قبلی رایج است ضروری است.
• کیت های 5 میلی متری VATSاسب های کار توراکوسکوپی تشخیصی و برداشتن گوه ای ساده هستند. مشخصات باریک آنها به پورت های متعدد با حداقل گسترش بین دنده ای اجازه می دهد.
• کیت‌های سینه‌ای 12 میلی‌متری آماده منگنه‌دار{0}}منگنه های آندوسکوپی و گیره ها را در خود جای دهید. دیوار آستین باید تقویت شود تا در برابر تغییر شکل ناشی از بخش عمده استپلر مقاومت کند.
• کیت های سینه ای تک پورت ساب اکسیفوئید-دسترسی به مدیاستن قدامی یا پریکارد را از طریق یک برش در زیر جناغ امکان پذیر می کند و از آسیب عصب بین دنده ای به طور کامل جلوگیری می کند.
• پورت های رباتیک قفسه سینهدارای کانال‌های تثبیت‌شده و گسترده‌تر برای قرار دادن بازوهای ابزار رباتیک که گشتاور بیشتری نسبت به دست انسان تولید می‌کنند.

راهنمای عملی

قرار دادن پورت قفسه سینه با قرار دادن بیمار و جداسازی ریه آغاز می شود. قبل از ایجاد هر برشی، یک-تهویه ریه را تأیید کنید. برای دسترسی ایمن، حفره هدف باید جمع شود.

سایت های پورت را با دقت انتخاب کنید. VATS معمولی از سه درگاه استفاده می کند: درگاه دوربین در خط وسط-آگزیلاری، درگاه کار قدامی، درگاه ابزار خلفی. قبل از آماده سازی سایت ها را علامت گذاری کنید. ایجاد برش های کوچک روی پوست{4}}پوست سینه نازک است و برش بیش از حد باعث افزایش درد می شود.

اولین پورت را با تکنیک بلانت یا اپتیکال وارد کنید. مراقب چسبندگی های ناشی از پلوریت یا جراحی قبلی باشید. پس از ورود به فضای پلور، بیشتر از-پیشرفت نکنید. آستین های کوتاه فقط به چند سانتی متر جاگذاری نیاز دارند. پورت را با فلنج ثابت یا یک بخیه ثابت کنید.

فقط در صورت نیاز برای تجسم، دم کردن را وصل کنید-بسیاری از موارد VATS اصلاً از گاز استفاده نمی‌کنند و صرفاً به فروپاشی ریه متکی هستند. اگر از دم کردن استفاده می شود، فشار را پایین نگه دارید (4-6 میلی متر جیوه). مانیتور برای آمفیزم زیر جلدی در گردن یا صورت، که نشان دهنده ردیابی گاز در امتداد سطوح بافتی است.

در طول کیس، از اهرم بیش از حد ابزارها در برابر درگاه خودداری کنید. ماهیچه های بین دنده ای به سرعت خسته می شوند و پورت می تواند بلغزد. از پورت به عنوان محور استفاده کنید نه یک اهرم. هنگام تعویض منگنه ها یا ابزارهای بزرگ، پورت را با یک دست نگه دارید تا از جابجایی آن جلوگیری شود.

تجربه دنیای واقعی-

جراحان قفسه سینه که به کیت های اختصاصی قفسه سینه روی می آورند، بهبود فوری ارگونومی را گزارش می دهند. کلاهک‌های پایین-دیگر به دنده‌ها نمی‌کوبند و خستگی دستیار را کاهش می‌دهند. آستین‌های کوتاه‌تر به این معنی است که ابزارها در مدیاستن ناپدید نمی‌شوند و کنترل را بهبود می‌بخشند. تثبیت نرم نورالژی بین دنده‌ای بعد از عمل را کاهش می‌دهد-که یک شکایت رایج در پورت‌های صلب شکمی است.

یک تجربه مشترک: یک جراح لوبکتومی VATS را با استفاده از پورت‌های استاندارد 10 میلی‌متری شکم انجام می‌دهد، با لغزش پورت و درد دنده دست و پنجه نرم می‌کند، سپس به کیت‌های قفسه سینه‌ای 5 میلی‌متری و 12 میلی‌متری می‌سازد. این تفاوت به عنوان "شب و روز" توصیف می شود. برخورد ابزار کاهش می‌یابد، پایداری پورت افزایش می‌یابد، و کیس روان‌تر جریان می‌یابد.

تیم های بیهوشی از فشارهای دمی پایین تر، که خطر جذب CO2 و بی ثباتی همودینامیک را کاهش می دهد، قدردانی می کنند. پرستاران تنظیمات ساده را دوست دارند-آداپتورهای کمتر، مبدل‌های کمتر، مشکلات سازگاری کمتر.

خلاصه / ارتفاع

کیت تروکار قفسه سینه نسخه کوچکتری از کیت لاپاراسکوپی نیست. این یک سیستم دسترسی{1}}برای یک حفره کاملاً متفاوت است. قفسه سینه نیازمند احترام به دنده ها، اعصاب، پارانشیم ریه و ساختارهای مدیاستن است. کیت‌های توراسیک از طریق آستین‌های کوتاه‌تر، تثبیت نرم‌تر، پروفایل‌های پایین‌تر و آگاهی از فشار به آن احترام می‌گذارند.

پورت فقط یک سوراخ در دیواره سینه نیست. این یک رابط بین قفس دنده سفت و سخت و اندام های ظریف داخل قفسه سینه است. وقتی آن رابط به خوبی-طراحی شد، جراح پورت را فراموش می‌کند و روی روش تمرکز می‌کند. این تعریف طراحی ابزار خوب است.

چشم انداز و توصیه ها

کیت های توراسیک باید جدا از موجودی لاپاراسکوپی تهیه شود. با درگاه های شکمی در قفسه سینه "سابقه" نکنید. تروکارهای قفسه سینه آینده احتمالاً ادغام خواهند شدفیلترهای دود/دود برای استپلر و انرژی{0}}آئروسل دستگاه، دنده-تثبیت انعطاف پذیر و دریچه های سنجش فشار{2}}که به طور خودکار دم کردن را به سطوح ایمن محدود می کند.

برنامه های آموزشی باید تکنیک های دسترسی اختصاصی VATS را آموزش دهند، نه اینکه صرفاً عادات لاپاراسکوپی را تطبیق دهند. نسل بعدی پورت های قفسه سینه ممکن است شامل آستین های مفصلی باشد که با حرکت دنده خم می شوند، استرس فیکساسیون و درد پس از عمل را کاهش می دهند.