کانولای تروکار

نقطه درد

در جراحی‌های لاپاراسکوپی، آرتروسکوپی و سایر جراحی‌های کم تهاجمی (MIS)، کانولای تروکار، درگاه دسترسی اولیه را ایجاد می‌کند و به عنوان دروازه‌ای برای تبادل ابزارهای بعدی عمل می‌کند. طرح‌های فعلی کاستی‌های قابل‌توجهی را نشان می‌دهند: تروکارهای فلزی، در حالی که برای سوراخ اولیه تیز هستند، اغلب پس از برداشتن باعث پارگی بافت و خونریزی می‌شوند. کانول های پلاستیکی، اگرچه مقرون به صرفه هستند، اما به دلیل فشار شکمی یا دستکاری ابزار، تمایل به "رانش" دارند، که منجر به نشت گاز (از دست دادن پنوموپریتونوم) و نامناسب بودن ابزار می شود. تروکارهای نوک -به نیروی وارد کردن بیش از حد نیاز دارند که خطر آسیب ناخواسته احشایی را افزایش می‌دهد. جراحان اغلب «دریفت» و «نشت هوا» را گزارش می‌کنند که نه تنها جریان کار جراحی را مختل می‌کند، بلکه ممکن است منجر به عوارض جدی مانند آمبولی دی اکسید کربن شود. بازار فوراً به یک کانول تروکار نیاز دارد که بتواند بدون دردسر سوراخ شود، در{4}}حفظ بافت پایدار باشد و کمترین ضربه را وارد کند.

اصل

اصل عملیاتی یک کانول تروکار پیشرفته است"یکپارچه سازی سفت و سخت-انعطاف پذیر" و "تحکیم بافت."برش لیزری رفتارهای مکانیکی متفاوتی را در مناطق مختلف کانولا امکان پذیر می کند. بخش پروگزیمال ({1}}اضافی بدنی) از طرح‌های برش‌نخورده یا درشت برش‌خورده استفاده می‌کند تا استحکام بالایی داشته باشد و از فشار دادن کانول به داخل شکم در حین تعویض ابزار جلوگیری می‌کند. بخش دیستال (درون{3}}بدنی) دارای دنده‌های لیزر برش میکرو-دنده‌ها، نخ‌ها-مثل الگوها، یا شکاف‌های شعاعی است که قابلیت انبساط شعاعی خفیف و نیروی چسبندگی بافت را ایجاد می‌کند. پس از وارد شدن، این ریزساختارها به طور مکانیکی با بافت فاسیال یا صفاقی در هم می‌پیوندند و در برابر جابجایی تصادفی مقاومت می‌کنند. به طور همزمان، مناطق برش اجازه می دهد تا خم شدن جزئی تحت نیروهای جانبی، سازگار با حرکت بیمار و کاهش درد کشش. دقت 0.012 میلی‌متر ریزساختارهای بسیار ظریفی را قادر می‌سازد که بدون ایجاد پارگی بافت پس از برداشتن، لنگر مطمئنی را فراهم می‌کند.

طبقه بندی تجهیزات

• کانول لاپاراسکوپی تروکار: فولاد ضد زنگ 304/316L با صافی پروگزیمال و برش‌های ضد لغزش دیستال-میکرو-دنده یا خاردار-برای دسترسی پنوموپریتونئوم.
• تروکار آرتروسکوپی: معمولاً 5 میلی‌متر قطر، لوله‌های بسیار نازک-316 لیتری با سطح بالایی برای به حداقل رساندن سایش غضروفی.
• تروکار رادیال{0}}تثبیت: الگوهای برش شعاعی دیستال-که پس از قرار دادن به لنگرهای «گلبرگ-مانند» منبسط می‌شوند و مقاومت بالاتری برای کشش- ایجاد می‌کنند.
• روبات کانولای پورت: طرح‌های بدون ضربه-بعدی فوق‌العاده{1}}پایدار برای پلتفرم‌های جراحی روباتیک، که اغلب با سیستم‌های مهر و موم ابزار ادغام می‌شوند.
• تروکار MIS کودکان: طراحی‌های زیر-3 میلی‌متری فوق-دیواره نازک برای به حداقل رساندن آسیب بافتی در بیماران اطفال.

راهنمای عملی

• قطعات سوراخ و ساکن را جدا کنید: استایلت نافذ تیز را مستقل از کانولای ساکن طراحی کنید. استایلت نفوذ بافت را کنترل می کند. کانول برای عملکرد پورت درازمدت بهینه شده است، و از وضوح بیش از حدی که می تواند بافت را در هنگام برداشتن پاره کند، جلوگیری می کند.
• معماری زونال: برای جفت گیری کامل با کلاهک های مهر و موم دمی، بخش بدنی اضافی{0} را کاملاً بدون برش نگه دارید. برای درگیری با بافت، برش‌های میکرو{2} یا شعاعی را فقط در قسمت دیستال 5 تا 10 میلی‌متری داخل بدن انجام دهید.
• درج در مقابل تعادل حفظ: از FEA برای شبیه‌سازی مقاومت بافت در حین قرار دادن استفاده کنید و سپس نیرو را- بیرون بکشید. چگالی و زاویه الگوی برش را برای اطمینان از نیروی وارد کردن متوسط ​​و استحکام نگهداری کافی تنظیم کنید.
• سازگاری مهر و موم: انتهای پروگزیمال باید محکم با کلاهک های آب بند استاندارد (انواع هاسون یا رزوه دار) جفت شود. طراحی 预留 (رزرو) فضای فشرده سازی برای عناصر آب بندی.
• شبیه سازی بالینی: چرخه کامل-جاگذاری، نگهداری تحت تعویض ابزار شبیه سازی شده و برداشتن-در بافت حیوانی یا مدل های مصنوعی شکم را آزمایش کنید، نرخ نشت هوا و آسیب بافت را ثبت کنید.

تجربه واقعی-جهانی

یک تولید کننده تجهیزات آرتروسکوپی یک بار یک کانول کاملا برش را راه اندازی کرد که هدف آن مطابقت بهتر با حرکت مفصل بود. بازخورد بالینی لغزش مکرر و از دست دادن قابل توجه مایع آبیاری را به دلیل سفتی محوری ضعیف نشان داد. راه حل اضافه کردن یک حلقه مهر و موم برش نخورده در نزدیکی و اجرای الگوهای گیره{2}}بافت شعاعی در دیستال بود. این طراحی مجدد با کاهش از دست دادن مایع، لغزش را از بین برد و وضوح میدان جراحی را بهبود بخشید. درس: در طراحی کانولای تروکار،مرزبندی واضح بین "مناطق لنگر صلب" و "مناطق سازگاری انعطاف پذیر"برای موفقیت ضروری است

نتیجه گیری

کانولای تروکار اولین دروازه جراحی کم تهاجمی و پورتال تمام ابزارها است. پایداری آن مستقیماً روانی و ایمنی رویه را تعیین می کند. برش لیزری یک لوله فلزی ساده را به یک رابط هوشمند با قابلیت اتصال فعال و سازگاری تبدیل می‌کند و دسترسی مطمئن‌تری را برای MIS فراهم می‌کند.

چشم انداز و توصیه ها

با ظهور جراحی رباتیک تک پورت، کانول‌های تروکار آینده قابلیت‌های بیشتری مانند پنجره‌های حسگر تعبیه‌شده و تراشه‌های شناسایی ابزار را با هم ترکیب خواهند کرد. تولیدکنندگان باید توسعه دهندنیروی لنگر قابل تنظیمکانول هایی برای انطباق با ضخامت های مختلف بافت. استانداردهای صنعتی برای عملکرد لنگر و دوام مهر و موم باید ایجاد شود تا معیارهای ایمنی بالاتری ایجاد شود.