سوزن های سوراخ کننده بلوک عصبی سوزن های بی حسی موضعی معمولاً به انواع زیر تقسیم می شوند:

(1) بی حسی موضعی. ماده بی حس کننده روی سطح غشای مخاطی اسپری می شود تا انتهای عصب حسی زیر غشای مخاطی بیهوش شود.

(2) بیهوشی نفوذی. محلول دارویی به داخل بافت زیر جلدی یا زیر مخاطی تزریق می‌شود و محلول دارویی به انتهای عصب حسی قسمت جراحی منتشر می‌شود تا بی‌حسی ایجاد کند.

(3) بیهوشی هدایتی. یک داروی مایع در اطراف ساقه عصبی، شبکه یا گانگلیون تزریق می شود تا بیهوشی در ناحیه عصب دهی شده توسط عصب ایجاد شود.

(4) بی حسی اپیدورال. ربع عقبی با تزریق مایع به فضای اپیدورال بیهوش می شود تا اعصاب نخاعی که از اپیدورال خارج می شوند مسدود شود. مسموم کننده های موضعی رایج در کلینیک شامل پروکائین هیدروکلراید (نووکائین هیدروکلراید)، لیدوکائین (سیکروکائین)، تتراکائین (دکائین، پنتوکائین) و کوکائین (کوکائین) و غیره است.