اسپاسم عصب صورت؟

اسپاسم همی صورت (اسپاسم همی صورت)

اسپاسم همی‌صورتی که به‌عنوان اسپاسم همی‌صورتی یا اسپاسم همی‌صورتی نیز شناخته می‌شود، به تشنج‌های عضلانی غیرارادی، غیرارادی و نامنظم در یک طرف صورت، بدون سایر علائم مثبت آسیب سیستم عصبی اشاره دارد. علت ناشناخته است.

شروع زنان میانسال، اغلب برای پلک تحتانی عضله اربیکولاریس اوربیکولاریس، تشنج های خفیف حمله ای، پس از انبساط تدریجی به یک طرف صورت، با آشکارترین تشنج ماهیچه شاخ شروع می شود. شدت تشنج متفاوت است. زمانی که عصبی، احساسی یا خسته هستند بدتر می شوند و در هنگام ساکت شدن یا خواب ناپدید می شوند. در چند مورد شدید، اسپاسم صورت ممکن است تمام طرف عضله صورت را درگیر کند. تشنج بیشتر محدود به یک طرف است، دو طرفه نادر است.

این بیماری توسعه مزمن پیشرونده است، به طور کلی بهبودی خود به خود نیست، برخی از بیماران در اواخر مرحله از فلج عضله صورت و آتروفی سمت آسیب دیده، تشنج نیز متوقف شد. در مراحل اولیه بیماری، اسپاسم عضلانی صورت محدود به چشمی چشمی باید از اسپاسم عضلانی عملکردی پلک که به سمت پایین صورت کشیده نمی شود و اغلب دو طرفه است، تشخیص داده شود. هنگامی که تشنج عضله صورت با سایر آسیب های عصبی جمجمه یا اختلال عملکرد اندام یا حرکات غیر ارادی اندام همراه باشد، باید ضایعات داخل جمجمه را در نظر گرفت و نیاز به تشخیص و درمان بیمارستانی است.

اسپاسم همی صورت عمدتا با داروها درمان می شود، فنی توئین سدیم، لیبریوم، دیازپام، لومینا و غیره را می توان انتخاب کرد. و با فیزیوتراپی موارد خفیف را می توان با درمان کمی تسکین داد. در موارد شدید، زمانی که درمان دارویی بی اثر است، می توان از درمان جراحی بسته عصب صورت استفاده کرد.

چگونه اسپاسم همی صورت را درمان کنیم؟

درمان اسپاسم همی صورت، به علت ناشناخته بودن علت، عدم درمان اختصاصی. در حال حاضر روش های بالینی رایج عبارتند از:

(1) آرام بخش ها، داروهای ضد روان پریشی و داروهای ضد صرع اغلب در مراحل اولیه ترکیب می شوند. می توان از داروهایی مانند دیازپام، بلادونا، فنی توئین، کاربامازپین و آنالژسیدین استفاده کرد. همزمان با طب سوزنی (نقاط منتخب: Dicang، Bucci، Yifeng، Hegu و غیره، تحریک قوی، ترک سوزن به مدت 20 دقیقه)، فیزیوتراپی مادون قرمز، ماوراء بنفش، امواج ماوراء کوتاه و غیره، انتظار می رود علائم را کاهش دهد. بیماران خفیف

(2) بلوک عصب صورت: 0.5 میلی‌لیتر الکل 80 درصدی به ناحیه اطراف ساقه عصب صورت در زیر سوراخ استایرامولسیونی تزریق شد تا عملکرد هدایت آن را مسدود کند و اسپاسم را از بین ببرد. ممکن است 2 تا 3 سال بعد عود کند، اما درجه به طور قابل توجهی کاهش می یابد و می توان آن را تکرار کرد. بلوک تراپی از مزایای آسیب کوچک و عمل ساده است، اما معایب آن این است که نمی تواند از عود جلوگیری کند و نمی تواند مدت و درجه فلج یا اسپاسم صورت را پیش بینی کند. پس از عود، می توان آن را به طور مکرر استفاده کرد، اما اثر آن به دلیل اسکار ضعیف است.

(3) درمان جراحی: انعقاد الکتریکی عصب صورت، رفع فشار عصب صورت استخوان تمپورال داخلی، نوروتومی، رفع فشار عصب صورت همراه با برش عصب و انعقاد الکتریکی و غیره.