نحوه انجام سوراخ ریه

سوزن پانکچر بیوپسی ریه بخش مهمی از فناوری مداخله غیر عروقی ریه است. برای برخی از ضایعات که تشخیص آنها از طریق تصویربرداری دشوار است، داده های بافت شناسی سیتولوژیکی به دست آمده از طریق بیوپسی می تواند تشخیص کیفی و تشخیص افتراقی را انجام دهد و انتخاب گزینه های درمانی، فرمولاسیون و پیگیری پس از درمان، پیش بینی پیش آگهی و سایر جنبه ها نقش مهمی ایفا می کند.

1. ابتدا یک سی تی اسکن منظم از ریه ها انجام دهید و سپس فاصله و زاویه از نقطه سوراخ تا هدف سوراخ از پیش تعیین شده روی تصویر سی تی را اندازه بگیرید. نقطه سوراخ به طور معمول با پوست ضد عفونی می شود، پوشیده می شود و بی حس می شود. عمق سوراخ را اندازه بگیرید، بیمار را مجبور کنید نفس خود را نگه دارد و سوراخ را با زاویه از پیش تعیین شده انجام دهید. هنگام سوراخ کردن، سوزن سوراخ را در همان سطح اسکن نقطه سوراخ نگه دارید، سعی کنید از جهتی موازی یا عمود بر زمین استفاده کنید. بعد از اینکه سوراخ در جای خود قرار گرفت، یک سی تی اسکن جزئی انجام دهید تا مشخص شود که آیا نوک سوزن در ضایعه است یا خیر. اگر نیاز به تنظیم جهت دارید، سوراخ را انجام دهید. سوزن به دیواره قفسه سینه جمع می شود و دوباره تنظیم می شود، یا بیرون کشیده می شود و دوباره سوراخ می شود. هنگام تنظیم سوزن سوراخ یا برداشتن سوزن، از بیمار بخواهید نفس خود را حبس کند. هنگامی که سوزن در بدن است، اجازه دهید بیمار آرام نفس بکشد و سعی کنید از سرفه خودداری کنید. پس از اتمام سوراخ، سوزن سوراخ برداشته می شود، نمونه سوراخ شده ثابت می شود و معاینه پاتولوژیک ارسال می شود.

در سال‌های اخیر، بیوپسی سوراخ داخل ریوی به طور گسترده‌تری در تشخیص و تشخیص افتراقی بیماری‌های بالینی مورد استفاده قرار گرفته است. روش های هدایت غیر عروقی زیادی وجود دارد که می تواند به اهداف بیوپسی یا درمان دست یابد. در تصویربرداری پزشکی از سی تی، فلوروسکوپی و فلوروسکوپی استفاده می شود. اینکه کدام تکنیک به محل، اندازه و ماهیت ضایعه، و همچنین مهارت، عادات پزشک'؛ و مهارت و تحمل بیمار' بستگی دارد. بیوپسی ریه از راه پوست با هدایت CT نسبتا ساده است و عوارض کمتری دارد.

بزرگترین مزیت سوراخ کردن با هدایت CT این است: وضوح تراکم تصویر CT بالا است و می تواند به وضوح اندازه، کیستی، وجود یا عدم وجود نکروز و ارتباط با بافت ها و اندام های اطراف را نشان دهد. گاز، چربی، استخوان و غیره تداخلی در آن ایجاد نمی کند و تصویر هیچ همپوشانی ندارد، می توان از اسکن لایه نازک استفاده کرد، موقعیت دقیق است و موقعیت نوک سوزن قابل قضاوت است. بنابراین، ایمنی خوب است، میزان موفقیت بیوپسی بالا، تا 90٪ است و اثر درمانی نیز بسیار خوب است. با این حال، سوراخ کردن با هدایت CT معایبی نیز دارد: به دلیل اینکه تصویربرداری به موقع نیست، حرکت تنفس باعث ایجاد خطا در موقعیت دقیق می شود و بیمار باید برای تسلط بر مرحله تنفس آموزش ببیند. هنگامی که سوزن سوراخ باید در یک زاویه مشخص با مقطع قرار گیرد، تکنیک سوراخ کردن درجه خاصی از دشواری دارد و می توان زاویه دروازه را تنظیم کرد.

لطفاً در صورت نیاز با ما تماس بگیرید: zhang@sz-manners.com