سوزن سوراخ داخل عضلانی

بیمار به پشت دراز می کشد و سر به طرف مقابل و بازوهایش به پهلو و شانه های پایین است. اجازه دهید مشتری سر خود را کمی بالا بیاورد تا انتهای ترقوه عضله استرنوکلیدوماستوئید نمایان شود. انگشت خود را در لبه خلفی به سمت بیرون بکشید و عضله کوچکی به نام اسکالنوس قدامی را احساس کنید. فرورفتگی بین فلس های قدامی و میانی شیار بین عضلانی است. شیار بین عضلانی مثلثی شکل با قسمت بالایی کوچک و پایینی بزرگ است. با قرار دادن انگشت زیر شیار می توان به شریان ساب کلاوین رسید. یک خط افقی از غضروف کریکوئید تا تقاطع شیار بین عضلانی محل سوراخ است که مربوط به سطح فرآیند عرضی مهره ششم گردنی است. سوزن را به صورت عمودی با سوزن 7 گیج و پوست وارد کنید. هنگام سوراخ کردن فاسیای پیش مهره ای، می تواند احساس پیشرفتی داشته باشد و سپس کمی به سمت داخل به سمت پا وارد شود. هنگامی که سوزن به شبکه بازویی برخورد می کند، بیمار اغلب از احساسات مختلف شکایت می کند. در این زمان، خون یا مایع مغزی نخاعی خارج نمی شود و می توان بی حس کننده موضعی را تزریق کرد. معمولاً 25 میلی لیتر لیدوکائین 1.3 درصد حاوی 1:200 اپی نفرین (5 میکروگرم در میلی لیتر) استفاده می شود.