اقدامات احتیاطی قبل و بعد از سوراخ کردن سوزن بیوپسی

به طور کلی، بیمارانی که تحت پونکسیون قرار می گیرند بین تومور و تومور بدخیم قرار دارند و برخی از بیماران برای درمان در بیمارستان بستری شده اند. به طور کلی، پزشکان معاینه اپیدمیولوژیک دقیق بیماران را انجام می دهند و بدون توجه به بیماری های زمینه ای دیگر یا نحوه درمان بعدی، نظرات و پیشنهادات حرفه ای را ارائه می دهند. خود بیمار فقط باید در هر زمان وضعیت سلامتی خود را اعلام کند.

اگر بیمار برای منتظر ماندن به خانه می رود، از لمس و خیس کردن زخم تا سه یا چهار روز پس از پیرسینگ خودداری کنید. رژیم غذایی، به خوردن سبک، اما همچنین توجه به استراحت کافی، به منظور ترویج بهبود زخم. علاوه بر این، اگر خود بیمار علائم دیگری داشت، می تواند به موقع با پزشک معالج خود تماس بگیرد. در این مدت برای انواع شرایط جسمانی باید به توصیه ها و راهنمایی های پزشک عمل کند.

اگرچه بیوپسی سوراخ مهم است، اما موارد منع مصرف نیز دارد. در صورت وجود 5 شرایط زیر، معمولاً سوراخ کردن توصیه نمی شود:

- مستعد خونریزی

- بیماران تحت تهویه به کمک ونتیلاتور

- آسیب به اندام های مجاور

- عوارض شدید

- بیمار نمی تواند موقعیت پونکسیون ثابتی داشته باشد یا آن را حفظ کند.

به عنوان یک گام مهم در تشخیص دقیق سرطان، سوراخ کردن به طور فزاینده ای در تشخیص، درمان و معاینه استفاده می شود. برای بیماران باید به جای مقاومت کورکورانه و امتناع، راهنمایی پزشکان را بپذیرند تا از تشخیص اشتباه و تأخیر در درمان جلوگیری شود.