سوزن بیهوشی سزارین چه عواقبی می تواند به جای بگذارد؟

دوم، بی حسی نخاعی همراه با بلوک اپیدورال به طور گسترده در بیهوشی عمل سزارین استفاده می شود، با مزایایی مانند داروهای کمتر، تاخیر کوتاه و اثر دقیق. بی‌دردی اپیدورال مداوم را می‌توان انجام داد و سوزن بی‌حسی کمری بسیار کوچک است و آسیب ناشی از سوراخ اپیدورال را کاهش می‌دهد. بنابراین، بروز سردرد پس از بی حسی نخاعی بسیار کاهش می یابد و روش بیهوشی نسبتا رضایت بخشی در بخش زنان و زایمان است.

سوم، بلوک اپیدورال نیز یک روش بیهوشی رایج تر برای سزارین است، با اثر ضد درد دقیق و بدون مهار گردش خون تنفسی جنین. عوارض اصلی افت فشار خون، تاکی کاردی، کلاپس و سنکوپ بود. بروز خونریزی اپیدورال پانکچر حدود 6.4 درصد بود.

چهار، بیهوشی عمومی، می تواند تنش و ترس مادر را از بین ببرد، القای بیهوشی سریع است، بروز کم فشار خون، حفظ تهویه خوب، مناسب برای تنش ذهنی بالا، یا همراه با اختلالات روانی، بیماری کمری یا عفونت (عدم سوراخ کردن) مادر. ، بزرگترین عیب آسان استفراغ یا رفلاکس به آسپیراسیون یا حتی مرگ است. علاوه بر این، عمل و مدیریت بیهوشی عمومی پیچیده است که لازم است متخصص بیهوشی سطح فنی و شرایط تجهیزات بیهوشی عمومی را داشته باشد. بیهوشی بیش از حد عمیق می تواند منجر به اختلال تنفسی و گردش خون نوزاد شود که اطمینان از ایمنی مادر و کودک دشوار است و عوارض پس از بیهوشی اغلب بلوک اپیدورال است. بنابراین، بیهوشی عمومی تنها در صورت وجود موارد منع انفیلتراسیون اپیدورال یا موضعی در مامایی قابل استفاده است.

بی حسی ترکیبی نخاعی و بی حسی اپیدورال، بی حسی اپیدورال یک ویژگی مشترک دارد، یعنی باید سوراخ اپیدورال و کاتتریزاسیون انجام شود، در حالی که پونکسیون داخل نخاعی یک سری عوارض احتمالی دارد. سردرد پس از بی‌حسی نخاعی یک عارضه شایع است، میزان بروز آن 3-30 درصد است، 85 درصد بیماران در عرض 5 روز خود را بهبود می‌بخشند و برخی از زمان‌ها طولانی‌تر است. بروز تهوع و استفراغ 13 درصد -42 درصد بیشتر بود. کمردرد، عوارض شدید و نادر و عوارض حین سوراخ کردن مانند خونریزی، آسیب ناشی از سوراخ، خونریزی زیر عنکبوتیه، آلودگی شیمیایی یا باکتریایی، ایسکمی طناب نخاعی، آمبولیزاسیون شریان نخاعی قدامی، فشرده سازی طناب نخاعی، سندرم دم اسب. مسمومیت با بی حسی موضعی، بلوک گسترده غیر طبیعی، آسیب عصبی و غیره.