این ویدئو روش آسپیراسیون مغز استخوان و بیوپسی مغز استخوان از تاج ایلیاک خلفی را نشان می دهد.

گرفتن آسپیراسیون مغز استخوان و بیوپسی هسته اغلب هنگام ارزیابی بیماری که دارای ناهنجاری خونی است ضروری است.

بررسی مغز استخوان همچنین در تشخیص گسترش متاستاتیک بدخیمی‌های غیر هماتولوژیک و برای تشخیص اختلالات متابولیک مفید است.

قبل از انجام عمل، تجهیزات لازم را جمع آوری کنید.

به تجهیزاتی برای آماده سازی پوست استریل و یک میدان استریل، لیدوکائین یک درصد بافر شده با بی کربنات سدیم استریل، یک سوزن گیج 25 و یک سرنگ پنج- میلی لیتری، یک سوزن آسپیراسیون مغز استخوان، یک سوزن بیوپسی مغز استخوان، دو-سی میلی‌لیتر، سی میلی‌لیتر، سی میلی‌لیتر، سیلندر، و بانداژ چندین نوع ازسوزن های بیوپسی مغز استخوانبه صورت تجاری در دسترس هستند.

در این ویدئو استفاده از سوزن جمشیدی برای گرفتن بیوپسی از مغز نشان داده می شود.

باید یک عضو تیم دیگری که مسئول آماده سازی فوری نمونه ها باشد حضور داشته باشد.

همانطور که برای انجام این روش آماده می شوید، اطمینان حاصل کنید که هیچ نشانه مخالفی مبنی بر کسب رضایت پس از توضیح روش و اینکه تجهیزات لازم را جمع آوری کرده اید وجود نداشته باشد.

در صورت مشکوک شدن به عفونت استخوان، آسپیراسیون مغز استخوان و بیوپسی نباید انجام شود. از آنجایی که خطر خونریزی با این روش کم است، ترومبوسیتوپنی معمولاً نشانه مخالفی نیست.

تاج ایلیاک خلفی رایج ترین محل مورد استفاده برای بدست آوردن مغز استخوان است. این محل را می توان با بیمار در وضعیت مستعد یا روبه‌خواب دید. این ویدئو موقعیت دکوبیتوس را نشان می دهد. بیمار باید در موقعیت دکوبیتوس جانبی راست یا چپ با زانوهای خمیده قرار گیرد، تاج ایلیاک خلفی در مرکز ستون فقرات ایلیاک فوقانی خلفی قرار دارد. در حالی که بیمار به پهلو خوابیده است، تاج ایلیاک خلفی را لمس کنید.

اگر دلیلی برای عدم استفاده از کرست ایلیاک خلفی وجود دارد. آسپیراسیون مغز استخوان از کرست ایلیاک قدامی ممکن است انجام شود. اگرچه در شرایط استثنایی می توان از جناغ سینه برای گرفتن آسپیراسیون مغز استخوان استفاده کرد، اما برای بیوپسی مغز استخوان مناسب نیست. هنگامی که بیمار در موقعیت قرار گرفت، محل باید با اسکراب کلرهگزیدین آماده شود و با حوله های استریل پوشانده شود، مانند تمام روش های تهاجمی، باید مراقبت های دقیقی انجام شود تا خطر عفونت به حداقل برسد. در حالی که تهاجمی بودن این روش ممکن است نیازی به روپوش و ماسک استریل نداشته باشد، اپراتور باید دستکش های استریل را اضافه کند و اقدامات احتیاطی سختگیرانه استاندارد را رعایت کند.

حداقل، بیمار برای درد عمل به دارو نیاز دارد. نیازهای بیمار باید از قبل مورد توجه و بحث قرار گیرد. بی حسی موضعی یا سیستماتیک یا هر دو ممکن است اندیکاسیون داشته باشد. برخی از بیماران ممکن است به داروهایی برای ایجاد آرامبخشی آگاهانه نیاز داشته باشند. آرام بخش عمیق به طور کلی برای همه بیماران اطفال توصیه می شود. یک پزشک جداگانه باید مسئول نظارت بر آرام‌بخشی و وضعیت فیزیولوژیکی بیمار در طول عمل مغز استخوان باشد.

پس از آماده سازی استریل، یک درصد لیدوکائین باید به آرامی تزریق شود تا چرخی روی محل بیوپسی بالا برود. سپس با دو تا پنج میلی لیتر لیدوکائین بافر به پریوستوم نفوذ کنید.

در بیمار بیدار، از کفایت بی حسی موضعی با ضربه ملایم با نوک سوزنی که برای تحویل داروی بی حسی استفاده می شود، روی پریوستوم اطمینان حاصل کنید. قبل از شروع آسپیراسیون مغز استخوان، مطمئن شوید که تعداد مناسب سرنگ سی-میلی لیتری با و بدون هپارین تهیه کرده اید. سوزن آسپیراسیون مغز استخوان را بررسی کنید و در صورت وجود محافظ پلاستیکی را حرکت دهید.

سوزن را به صورت افقی نگه دارید و آن را روی تاج ایلیاک خلفی وارد پوست کنید. سوزن را تا زمانی که با استخوان تماس پیدا کند، برای درگیر شدن با استخوان، باید سوزن را به طور متناوب در جهت عقربه های ساعت و خلاف جهت عقربه های ساعت بچرخانید در حالی که فشار ثابت اعمال می شود، هنگامی که حفره مغز وارد می شود، معمولاً کاهش ناگهانی مقاومت احساس می شود. ایلیوم استخوان بزرگی است و فضای مغز باید به راحتی در آن قرار گیرد.

با این حال، زاویه ورود مهم است. به طور کلی، سوزن باید در یک زاویه کاملاً عمود بر برجستگی استخوانی تاج ایلیاک به جلو کشیده شود. هنگامی که سوزن از قشر مغز عبور کرد و حفره مغز وارد شد، سوزن باید بدون نگهداشتن در جای خود بماند، سپس یک سرنگ سی-میلی لیتری بدون هپارین را بردارید، و یک میلی لیتر مغز را با یک کشش محکم آسپیره کنید، زیرا خود آسپیراسیون می تواند به خصوص دردناک باشد.

عاقلانه است که قبل از آسپیراسیون به بیمار هوشیار هشدار دهید. توجه داشته باشید که ممکن است یک سرنگ را به دستیار یا پاتولوژیست بدهید که مراقب استریلیت است. برای تهیه اسلایدهای نمونه باید از آسپیرات هپارینه نشده- استفاده شود. کفایت نمونه را می توان با وجود اسپیکول های استخوانی در نمونه تایید کرد. سپس، در صورت نیاز برای آزمایش‌های تشخیصی، مغز را در سرنگ یک میلی‌لیتری هپارین بکشید. سوزن آسپیراسیون را بردارید و با گاز استریل فشار وارد کنید تا زمانی که برای انجام بیوپسی آماده شوید.

涂片方法

بیوپسی مغز استخوان اغلب به دنبال آسپیراسیون مغز استخوان انجام می شود. عقیمی را حفظ کنید، یک سوزن بیوپسی مغز استخوان تهیه کنید. سوزن را بین کف دست و انگشت سبابه خود نگه دارید، سوزن را داخل پوست بیمار قرار دهید و تا زمانی که با استخوان تماس پیدا کند جلو بروید. اگر آسپیراسیون انجام شده باشد، ممکن است از همان محل ورود از طریق پوست برای بیوپسی استفاده شود. با این حال، اگر فقط بیوپسی مغز استخوان انجام شود یا پس از آسپیراسیون برای ورود سوزن بیوپسی بزرگتر، ممکن است برش پوست نشان داده شود. در حالی که فشار ثابتی وارد می‌کنید، سوزن را با حالتی در جای خود با چرخش به جلو و عقب به داخل قشر پیش ببرید. سوزن بیوپسی باید با زاویه کمی متفاوت از آسپیراسیون قبلی وارد استخوان شود.

هنگامی که سوزن در استخوان گیر کرد، استایلت را بردارید. با حرکت چرخشی به جلو و عقب، سوزن را یک تا دو سانتی متر به داخل حفره مغزی پیش ببرید. استایلت ممکن است دوباره برای تعیین طول نمونه بیوپسی در سوزن وارد شود. برای برداشتن سوزن باید از مغز و استخوان اطراف جدا شود. سوزن را مستقیماً بیرون نکشید زیرا این کار ممکن است اجازه دهد نمونه به مغز استخوان اطراف چسبیده بماند و از خارج شدن آن از سوزن جلوگیری شود. سوزن را سیصد و شصت درجه چندین بار در جهت عقربه های ساعت و خلاف جهت عقربه های ساعت قبل از برداشتن بچرخانید. سپس سوزن باید به جلو و عقب تکان داده شود تا از جدا شدن نمونه از مغز اطراف اطمینان حاصل شود. در حالی که به چرخش ادامه می دهید، به آرامی سوزن را بیرون بکشید. نمونه را با وارد کردن یک پروب استریل در انتهای انتهایی سوزن از سوزن خارج کنید و نمونه را از طریق توپی روی گاز استریل یا یک لام فشار دهید.

نمونه را از نظر کفایت مغز بررسی کنید. با گاز روی محل بیوپسی فشار وارد کنید تا خونریزی متوقف شود و با بانداژ یا پانسمان فشاری بپوشانید. به بیمار آموزش دهید که روز بعد می توان پانسمان را برداشت و تا زمانی که خراش محکمی ایجاد شود، زخم را از تماس با آب محافظت کند. هر گونه خونریزی قابل توجه از پهلو باید به پزشک گزارش شود. بیمار ممکن است یک تا دو روز در محل بیوپسی درد داشته باشد که بهتر است با مسکن های خوراکی کنترل شود. باید به بیمار آموزش داده شود که هر چیز غیرعادی باید ارزیابی فوری پزشک باشد.

8

گاهی اوقات مغز استخوان را نمی توان آسپیره کرد. آسپیراسیون خشک ممکن است به دلیل زاویه نامناسب وارد کردن سوزن باشد. در این صورت باید مجدداً سوزن گذاری انجام شود. شیر خشک همچنین می تواند به دلیل بیماری های زمینه ای مغز استخوان مانند میلوفیبروز یا برخی از بدخیمی های هماتولوژیک باشد. برداشتن سوزن بیوپسی بدون شکستن نمونه هسته یک مشکل رایج است. در این حالت، سوزن بیوپسی را مجدداً وارد کنید تا مطمئن شوید که نمونه از اطراف جدا شده است، قبل از برداشتن سوزن، و مطمئن شوید که سوزن بیوپسی را به آرامی خارج کنید و به چرخش سوزن ادامه دهید. اگر نمونه خیلی کوچک است یا حاوی مقدار زیادی قشر و مغز بسیار کمی است، نمونه بیوپسی اضافی را در نظر بگیرید.

یک تکنسین اغلب برای کمک به تهیه آسپیراسیون مغز استخوان و بیوپسی مغز استخوان در دسترس است. ممکن است اسمیر آسپیرات در کنار تخت از آسپیراسیون مغز استخوان هپارین نشده تهیه شود. این کار باید به سرعت انجام شود تا از لخته شدن نمونه جلوگیری شود. آسپیراسیون مغز استخوان نیز ممکن است برای تجزیه و تحلیل بیشتر در سرنگ های هپارینه شده به آزمایشگاه ارسال شود. نمونه بیوپسی هسته باید روی یک گاز استریل یا یک لام جمع آوری شود و از نظر کفایت مغز مورد بررسی قرار گیرد. طول نمونه بیوپسی در یک بیمار بالغ باید حداقل دو سانتی متر باشد. در صورت تمایل، می توان یک آماده سازی لمسی از هسته بیوپسی انجام داد. آماده سازی لمسی می تواند امکان تجزیه و تحلیل مورفولوژیکی مشابه آنچه با آسپیره به دست می آید را فراهم کند. پس از آماده سازی لمسی، نمونه بیوپسی مغز استخوان باید در یک ظرف نمونه استریل مناسب قرار داده شود.

آسپیراسیون مغز استخوان و بیوپسی ابزارهای مفیدی در ارزیابی انواع انکولوژی هماتولوژیک و سایر فرآیندهای بیماری است که ممکن است فضای مغز استخوان را درگیر کند. توجه به جزئیات و مراقبت از بیمار می تواند اطلاعات ارزشمندی را که توسط مطالعات معمول خون در دسترس نیست به دست آورد.