توضیح دقیق در مورد{0}}کشیدن دیوار نازک، سنگ زنی با انسداد و فرآیندهای الکتروپولیش برای کانول های لاپاراسکوپی

https://www.laparoscopyhospital.com/v5.htm

A lکانول آپاروسکوپیبه نظر می رسد a فقط یک لوله فلزی سوراخ شده باشد، اما دشواری ساخت آن بسیار بیشتر از سوزن ها یا کاتترهای سوراخ کننده معمولی است. چالش‌های اصلی آن در نسبت ابعاد بسیار بالا (نسبت طول-به-به قطر اغلب بیش از 150:1)، یک آینه{5}}نیاز لومن داخلی صاف (برای جلوگیری از چسبیدن ابزار در هنگام جاگذاری/برداشتن) و تحمل‌های قطر بیرونی بسیار محکم (نیاز به تلورانس‌های قطر بیرونی و بسته‌کننده‌های کامل) است. مشخصات معمولی شامل قطرهای بیرونی 5 میلی متر، 10 میلی متر، و 12 میلی متر، با ساختارهای دیوار نازک{10}}با ضخامت دیواره های کنترل شده بین 0.15-0.30 میلی متر و طول های بین 70 میلی متر تا 150 میلی متر است.

کل فرآیند تولید با آماده سازی دقیق لوله های خالی آغاز می شود. تولیدکنندگان باید استوک میله‌های آلیاژی تیتانیوم یا فولاد ضد زنگ 304 درجه پزشکی 304، 316L را انتخاب کنند. برای کانول‌های دیواره نازک-، آسیاب‌های بدون مرکز معمولاً برای کاهش قطر بیرونی به اندازه نزدیک و سپس کشیدن تدریجی از طریق قالب‌های کششی چندگانه سرد-برای رسیدن به قطر خارجی و داخلی مورد استفاده قرار می‌گیرند. در طول این فرآیند، تحمل ضخامت دیوار باید در ± 0.01 میلی متر کنترل شود، در حالی که الزامات صافی بسیار زیاد است (خمش نباید از 0.1 میلی متر در طول 100 میلی متر تجاوز کند). صافی ضعیف باعث انحراف کانول در حین سوراخ شدن، افزایش خطر آسیب بافتی و ایجاد مقاومت ناهموار در هنگام قرار دادن ابزار می شود.

در مرحله بعدی شکل دهی و مونتاژ پرکننده می آید. برای پرکننده‌های جداشدنی (چه مخروطی هرمی و چه مخروطی)، تراش‌های CNC و آسیاب‌های 5 محوری برای ماشینکاری دقیق مورد نیاز است تا از هندسه متقارن و وضوح نوک اطمینان حاصل شود. اتصال بین اپتوراتور و بدنه کانولا معمولاً لحیم کاری یا جوش لیزری است. پس از جوشکاری، آزمایش نشت هلیوم باید برای اطمینان از عدم وجود شکاف میکرو{5} در درزها انجام شود - زیرا در حین جراحی، اگر خون یا مایع آبیاری به داخل لایه نفوذ کند، تمیز کردن آن نه تنها دشوار است، بلکه ممکن است به محلی برای رشد باکتری ها نیز تبدیل شود.

درمان سطح کلید احساس لمس است. برای کاهش زبری سطح (Ra) زیر 0.2 میکرومتر، هر دو سطح داخلی و خارجی کانولا باید تحت الکتریسینگ قرار گیرند. مخصوصاً برای لومن داخلی، باید یک روکش آینه نزدیک به-داشته شود تا جراحان هنگام تعویض ابزارهایی مانند قلاب های الکتروکوتر و گرفتن فورسپس، حرکت نرم و بدون مانع را تجربه کنند و از تاخیرهای عملیاتی ناشی از مقاومت اصطکاکی جلوگیری شود. سطح بیرونی را می توان با سندبلاست تا یک روکش مات (کاهش تداخل تابش نور جراحی) یا روشن نگه داشت، بسته به نیاز.

مرحله نهایی کنترل کیفیت بسیار دقیق است. علاوه بر بررسی معمول AOI (بازرسی نوری خودکار) تقارن پرکننده و ابعاد اندازه‌گیری CMM (ماشین اندازه‌گیری مختصات)، تست گشتاور (قدرت خمشی بیشتر یا مساوی 5 N·m بدون شکستگی) و آزمایش سوراخ‌سازی شبیه‌سازی شده نیز مورد نیاز است. فقط تولیدکنندگان کانول لاپاراسکوپی که قادر به کنترل مستقل زنجیره فرآیند "کشش لوله‌های نازک-طراحی لوله‌های دیواری → جوشکاری دقیق → پولیش الکتریکی" هستند، دارای رقابت هسته واقعی هستند. کارخانه‌هایی که صرفاً محصولات نیمه تمام{4}}برای مونتاژ ساده را برون سپاری می‌کنند، اغلب نمی‌توانند صافی دیواره داخلی و تناسب پرکننده را به‌طور پایدار کنترل کنند-این خط جدایی حیاتی است که مارک‌های OEM بالا-در هنگام انتخاب تأمین‌کنندگان بیشترین ارزش را دارند.