موارد و اقدامات احتیاطی در مورد سوراخ کردن کبد و سوراخ کردن شکم

اگر در بیمار مبتلا به ضایعه در کبد یا ضایعه فضایی در حفره شکمی نیاز به بیوپسی سوزنی باشد، بیوپسی ریه با هدایت CT لازم است. کبد تحت تأثیر حرکت دیافراگم تنفسی قرار می گیرد. برای سوراخ کردن ضایعات نسبتاً کوچک کبد، بیمار ممکن است نیاز به همکاری با تمرینات حبس نفس داشته باشد. از آنجایی که هنگام حبس نفس، دیافراگم شما بالا و پایین نمی رود، کبد در موقعیت یا موقعیت نسبتاً ثابتی قرار می گیرد. به بیمار دستور داده می شود که "خوب، اکنون زمان سوراخ کردن است، لطفا نفس خود را نگه دارید". پس از حبس نفس بیمار، سوراخ کردن انجام می شود و پس از بیرون کشیدن اسلحه، به بیمار دستور داده می شود "خوب، اکنون می توانید بازدم کنید". فرآیند حبس نفس بیش از ده ثانیه طول نمی کشد و ممکن است چندین بار تکرار شود. برای سوراخ کردن کبد، خطر خونریزی ممکن است کمی بیشتر از سوراخ ریه باشد، بنابراین به طور کلی ضایعات سطحی یا ضایعات عروقی مشکوک انتخاب نمی شوند. به طور کلی، ممکن است یک ضایعه کمی بزرگتر یا حتی اجزای بیشتری انتخاب شود. به این ترتیب که با توجه به ترکیب داخلی ضایعه یا ساختار بافت، تصمیم به انجام یا عدم انجام سوراخ می شود. به همین ترتیب، برای سوراخ شدن توده در سایر اندام ها یا قسمت هایی از حفره شکمی، بررسی می کنیم که آیا توده سطحی است و آیا خون رسانی در تومور غنی است یا خیر. اگر بیش از حد غنی باشد، این معاینه انتخاب نمی شود. علاوه بر این، اندام‌های مهم دیگری نیز وجود دارند که باید از آنها اجتناب کرد، بنابراین دامنه خدمت سربازی یا بررسی بیوپسی در شکم کاملاً مشابه ریه‌ها نیست. سوالات فوق فقط برای مرجع هستند. لطفاً برای دریافت دارو و درمان خاص به راهنمای مصاحبه پزشک مراجعه کنید.