اندیکاسیون های سوزن سوراخ کننده دسترسی به خون داخل اسکلتی

نشانه ها عبارتند از: (1) تلاش های ناموفق برای ایجاد مایعات داخل وریدی. (2) دسته ای از بیماران مجروح و بیمار که نیاز فوری به ایجاد کانال های تزریق دارند. (3) دسترسی انفوزیون برای احیای قلبی ریوی. میزان موفقیت سوزن سوراخ کردن مغز استخوان می تواند به 80 تا 97 درصد برسد.

محل های متداول سوراخی که در مقالات گزارش شده است عبارتند از: درشت نی، تاج ایلیاک، جناغ سینه و غیره، در حالی که بازو، استخوان ران، ترقوه و مالئول داخلی درشت نی نیز با توجه به تجربه شخصی انتخاب می شوند. بزرگسالان اغلب قسمت بالایی درشت نی را انتخاب می کنند و شایع ترین نقطه سوراخ حدود 3 سانتی متر زیر سکوی درشت نی است. مطالعات نشان داده اند که استخوان درشت نی دیستال، استخوان ران دیستال و هومروس پروگزیمال نیز می توانند به عنوان محل انفوزیون استفاده شوند و اثربخشی آن مشابه ورید است. تاج ایلیاک، جناغ سینه و ترقوه که سرشار از مغز استخوان قرمز هستند نیز قابل استفاده هستند، اما به اندازه اندام های بلند راحت نیستند و درصد موفقیت بالایی دارند. در نتیجه، تا زمانی که بتواند وارد حفره مغز استخوان شود، سوزن دسترسی به حفره مغز استخوان را می توان در بسیاری از نقاط ایجاد کرد.