سنگ کیسه صفرا داخل کبدی

سنگ های مجرای صفراوی داخل کبدی نوعی سنگ مجرای صفراوی هستند که به سنگ های موجود در مجرای صفراوی شاخه های بالای محل تلاقی مجرای چپ و راست کبدی اطلاق می شود. می تواند به تنهایی یا همراه با سنگ های مجرای صفراوی خارج کبدی وجود داشته باشد. معمولاً سنگ بیلی روبین است. سنگ های مجرای صفراوی داخل کبدی اغلب با سنگ های مجرای صفراوی خارج کبدی همراه هستند. این بیماری می تواند عوارض جدی ایجاد کند و یکی از علل مهم مرگ و میر ناشی از بیماری های خوش خیم صفراوی است. سنگ‌های مجرای صفراوی داخل کبدی می‌توانند در سیستم مجرای صفراوی داخل کبدی منتشر شوند و همچنین می‌توانند در لوب کبد یا بخش مجرای صفراوی ایجاد شوند و لوب چپ به طور قابل‌توجهی بیشتر از لوب راست است. علائم بیماران معمولاً معمولی نیستند، در دوره متناوب بدون علامت هستند، یا فقط با ناراحتی خفیف در سمت راست بالای شکم ظاهر می شوند. در مرحله حاد می تواند علائم کلانژیت چرکی حاد (یرقان، لرز، تب و غیره) ظاهر شود. تشخیص سنگ های مجرای صفراوی داخل کبدی پیچیده است. علاوه بر تظاهرات بالینی بیماران، سونوگرافی B و کلانژیوگرافی از راه پوست (PTC) نیز می تواند برای نشان دادن توزیع سنگ های مجرای صفراوی داخل کبدی و باریک شدن و گشاد شدن مجرای صفراوی کبدی انجام شود. علاوه بر این، آزمایش CT همچنین اهمیت تشخیصی مهمی برای سنگ های مجرای صفراوی داخل کبدی، به ویژه برای بیماران مبتلا به سیروز صفراوی و سرطان دارد. سنگ مجرای صفراوی داخل کبدی اغلب با انسداد مجرای صفراوی پیچیده می شود که به راحتی می تواند عفونت موضعی و تنگی مجرای صفراوی ثانویه ایجاد کند، به طوری که سنگ به خودی خود به سختی ترشح می شود و بیماری طولانی شده و درمان نمی شود.