https://www.laparoscopyhospital.com/v5.htm

رقابت در بازار برایکانول های لاپاراسکوپیبه طور فزاینده ای رشد کرده است و انتخاب مواد به یکی از محرک های اصلی تمایز محصول تبدیل شده است. مواد مختلف دارای خواص متمایز از نظر زیست سازگاری، عملکرد مکانیکی، هزینه و فرآیندپذیری هستند که به طور مستقیم موقعیت بازار و سناریوهای کاربرد محصولات مربوطه را تعیین می کند.

به عنوان یک ماده سنتی، فولاد ضد زنگ دارای استحکام فوق‌العاده، مقاومت در برابر خوردگی و استریل‌پذیری مجدد است و سهم عمده‌ای را در بخش کانولای قابل استفاده مجدد دارد. به خصوص برای تنظیمات جراحی با بار زیاد و استفاده مکرر، کانول‌های فولادی ضد زنگ به دلیل هزینه{2}}کارایی و دوام مورد علاقه بسیاری از مؤسسات پزشکی هستند. با این وجود، کانول های فولادی ضد زنگ نسبتاً سنگین هستند، که ممکن است باعث خستگی عملیاتی در کارکنان پزشکی در طول روش های طولانی شود. علاوه بر این، هدایت حرارتی بالای آنها ممکن است بافت های مجاور را تحریک کند. برای رفع این ایرادات، تولیدکنندگان از فناوری‌های پوشش سطحی مانند پوشش نیترید تیتانیوم برای بهینه‌سازی عملکرد کلی استفاده می‌کنند.

آلیاژهای تیتانیوم در بازار کانول-با کارایی بالا- عالی هستند. آلیاژهای تیتانیوم در حالی که استحکام مکانیکی بالایی دارند، بسیار سبک‌تر هستند و زیست سازگاری و مقاومت در برابر خوردگی بالاتری دارند. آنها برای ایمپلنت های طولانی مدت و همچنین محصولات یکبار مصرف ممتاز مناسب هستند. علی‌رغم هزینه‌های بالاتر مواد، کانول‌های آلیاژ تیتانیوم بهترین انتخاب برای زمینه‌هایی با الزامات ایمنی سخت‌گیرانه مانند جراحی لاپاراسکوپی قلب و عروق و انکولوژیک باقی می‌مانند. در سال‌های اخیر، کانول‌های آلیاژ تیتانیوم سفارشی که از طریق تولید افزودنی (چاپ سه بعدی) تولید می‌شوند، برای پاسخگویی به ساختارهای تشریحی خاص و نیازهای جراحی پیچیده ظاهر شده‌اند.

پلیمرهای پزشکی بر بازار کانول یکبار مصرف تسلط دارند. موادی از جمله پلی کربنات (PC)، کتون پلی اتر اتر (PEEK) و پلیمرهای تقویت شده از ساخت یکپارچه ساختارهای پیچیده از طریق قالب گیری تزریقی، کاهش هزینه ها و در عین حال تضمین کیفیت محصول سازگار پشتیبانی می کنند. پلیمرها دارای عایق الکتریکی مطلوب و هدایت حرارتی کم هستند که خطر آسیب حرارتی به بافت های اطراف را کاهش می دهد. علاوه بر این، کانول‌های پلیمری با بدنه‌های شفاف راحت‌تر طراحی می‌شوند و امکان نظارت بصری در حین سوراخ‌کاری و بهبود ایمنی رویه را فراهم می‌کنند. برخی از تولیدکنندگان نیز برای کاهش ضایعات پزشکی و همراستایی با روند مراقبت‌های بهداشتی سازگار با محیط زیست، کانول‌هایی از پلیمرهای زیست تخریب‌پذیر ساخته‌اند.

در آینده، مواد کامپوزیت به یک مسیر توسعه کلیدی برای تولید کانول تبدیل خواهد شد. به عنوان مثال، افزودن نانو ذرات سرامیکی به ماتریس های پلیمری می تواند مقاومت در برابر سایش و استحکام ساختاری را افزایش دهد. انتظار می‌رود که استفاده از مواد هوشمند مانند مواد حساس به حرارت و{3}}حافظه‌دار، پیشرفت‌های انقلابی ایجاد کند و کانول‌ها را قادر می‌سازد تا شکل خود را به‌طور مستقل در داخل حفره‌های بدن تطبیق دهند. تولیدکنندگان باید الزامات بالینی و کنترل هزینه را متعادل کنند و از طریق نوآوری مواد، لبه های رقابتی ایجاد کنند.