نقطه درد: وسواس آسپیراسیون مراقبت را به تاخیر می اندازد

یک عادت مداوم و خطرناک بخش‌های اورژانس و آمبولانس‌ها را در سرتاسر جهان آزار می‌دهد: وسواس مغز استخوان پس از تزریق IO. ارائه دهندگان، مشروط به سال ها آموزش دسترسی داخل وریدی، منتظر "فلاش بک" خبر دهنده خون در سرنگ هستند. وقتی هیچ مغزی ظاهر نمی شود، تلاش را ناموفق اعلام می کنند، سوزن را برمی دارند و از نو شروع می کنند. این رفلکس دقایق گرانبها را هدر می دهد و اغلب یک خط کاملاً کاربردی را کنار می گذارد. واقعیت فیزیولوژیکی این است که فشار مدولاری پایین است، نوک سوزن ممکن است در برابر ترابکولای استخوانی قرار گیرد و تنها 80 تا 85 درصد از سوزن‌های IO که به درستی قرار داده شده‌اند اصلاً مغز را آسپیره می‌کنند. انتظار برای بازگشت مغز قهوه ای مایل به لوکسی است که بیماران دستگیری از عهده آن بر نمی آیند.

از طرف دیگر، شستشوی آسان با تورم قابل مشاهده سناریویی به همان اندازه خطرناک است. برخی از ارائه دهندگان حرکت مایع را از طریق خط می بینند و جشن می گیرند و به طور کامل ساق پا یا ساعد در حال گسترش را نادیده می گیرند. این دسترسی موفقیت‌آمیز نیست-که برون‌سازی است و می‌تواند منجر به سندرم کمپارتمان، نکروز بافتی و از دست دادن عملکرد اندام شود.

اصل: تایید با چهار نشانه، نه یک

قرارگیری صحیح IO توسط مجموعه ای از یافته ها پشتیبانی می شود، نه یک نقطه داده واحد. چهار نشانه تایید عبارتند از: اول، نشستن محکم-سوزن بدون تکیه گاه ایستاده است، که نشان می دهد در استخوان لنگر انداخته است. دوم، یک "پاپ" قابل لمس یا شنیدنی در حین شکسته شدن قشر مغز و به دنبال آن کاهش مشخص مقاومت. سوم، شستشوی آسان سالین بدون برآمدگی زیر جلدی یا تورم بافتی. چهارم، پاسخ بالینی به داروهای تجویز شده-اگر اپی نفرین PEA را معکوس کند، بدون توجه به آسپیراسیون، خط در جای مناسبی قرار دارد.

اندازه سوزن نقش مستقیمی در تایید دارد. سوزن 15 میلی‌متری که در 20 میلی‌متر چربی زیر جلدی مدفون شده است، ممکن است به دلیل اینکه هرگز به مغز مغز نرسیده، به‌خوبی برافروخته می‌شود. سوزن 45 میلی متری در یک استخوان نازک ممکن است به راحتی شسته شود اما قشر دور را سوراخ کرده است و به داروها اجازه می دهد به بافت های اطراف نشت کنند. تایید فیزیولوژیکی و مکانیکی است، هرگز "خون یا هیچ".

کلاس‌های دستگاه بر اساس ویژگی تأیید

دستگاه‌های IO مدرن از عناصر طراحی مختلف برای کمک به تأیید استفاده می‌کنند.رنگ‌آمیزی نوک{0}}سبکیک ویژگی ساده اما موثر است: خون روی استایلت پس از برداشتن نشان دهنده ورود موفقیت آمیز به مغز است.مجموعه‌های افزودنی فضای کم-مرده-تسهیل تحویل سریع دارو و کاهش ضایعات در بیماران اطفال، که در آن هر میلی لیتر حساب می شود.مجموعه کانکتورهای 90 درجهکاتتر را از فشار درونی محافظت کنید که در غیر این صورت ممکن است آن را از حفره مغز خارج کند.کیسه های فشاروقتی روی کیسه‌های کریستالوئید یا فرآورده‌های خونی اعمال می‌شود، می‌تواند یک قطره آهسته را به یک-خط احیا با جریان بالا-درشت نی پروگزیمال معمولاً حدود 1 لیتر در ساعت تحویل می‌دهد، در حالی که هومروس پروگزیمال می‌تواند تحت فشار از 5 لیتر در ساعت بیشتر شود.کانولهای پورت جانبی-حتی اگر نوک سوزن در نزدیکی قشر خلفی قرار گیرد، جریان را حفظ کنید و زمانی که طول سوزن در حد بالایی برای بیمار است، یک حاشیه ایمنی ایجاد می کند.

دست‌ها-روشن: لیدوکائین، فلاش، بافت ساعت

برای بیماران هوشیار، انفوزیون داخل استخوانی دردناک است. تزریق 2% لیدوکائین بدون مواد نگهدارنده با 0.5 میلی گرم بر کیلوگرم (حداکثر 40 میلی گرم) مستقیماً در مغز مغز و به دنبال آن یک زمان ماندگاری 60 تا 120 ثانیه و شستشو با نمک، به طور قابل توجهی ناراحتی را کاهش می دهد. حجم فلاش باید 2 تا 5 میلی لیتر برای نوزادان و کودکان، 5 تا 10 میلی لیتر برای بزرگسالان باشد. هنگام استفاده از کیسه فشار، آن را روی 300 میلی‌متر جیوه برای مایعات تنظیم کنید{14}نه برای فشار دادن هوا، که خطر آمبولی هوا را در پی دارد.

اگر اولین فلاش با مقاومت مواجه شود، یک بولوس سفت نمک اغلب اسپیکول های استخوانی را که مجرای لوله را مسدود می کنند پاک می کند. با این حال، اگر مقاومت شدید بود و اندام شروع به تورم کرد، فوراً آن را متوقف کنید. این افراط است، نه «جریان کند».

تجربه میدانی: خطی که "خوب برافروخته شد"

یک کودک 7- ساله در شوک سپتیک، یک سوزن آبی 25 میلی متری IO در ناحیه پروگزیمال تیبیا دریافت می کند. فلاش به راحتی وارد می شود. پنج دقیقه بعد، گوساله به وضوح سفت و رنگ پریده است. خدمه در مستندات خود "خط کار" را یادداشت می کنند. در حقیقت، نوک سوزن در بافت زیر جلدی قرار می گیرد و هر میلی لیتر وازوپرسور باعث نکروز بافت می شود. پرستاران باتجربه PICU هر 5 تا 10 دقیقه اندام را چک می کنند و مراقب تورم، خنکی، درد نامتناسب، محفظه های سفت و داروهایی هستند که اثرات مورد انتظار را ایجاد نمی کنند.

در موردی دیگر، یک دستگیری 4-ساله علیرغم شستشوی آسان، آسپیراسیون مغز را به همراه ندارد. اپی نفرین تحت فشار قرار می گیرد، ROSC در عرض 60 ثانیه به دست می آید و کودک تثبیت می شود. یک ساکن جوان می‌خواهد خط را حذف کند، زیرا متقاعد شده است که این خط نادرست است. متخصص ارشد او را متوقف می کند: "این IO است. قلب بیمار به شما می گوید که درست است."

خلاصه: فیزیولوژی سرنگ را شکست می دهد

تأیید برابر است با پاپ به‌علاوه صندلی به‌علاوه پاسخ فلاش به‌علاوه. آرمان یک امتیاز است، نه یک دروازه بان. انتخاب اندازه مناسب از دو خطای رایج در تأیید جلوگیری می کند: خیلی کوتاه به معنای چربی تقلبی است. بیش از حد طولانی به معنای شکستن قشر خلفی همراه با برون ریزی بی صدا است.

چشم انداز و توصیه ها

هاب های IO نسل بعدی ممکن است دارای سنسورهای میکرو- فشاری باشند که بین فشار مغز مغز (کم، پایدار) و فشار بافت زیر جلدی (به شدت افزایش می یابد) تفاوت قائل می شوند. تا آن زمان، پروتکل ها باید به صراحت بیان کنند:شکست در آسپیراسیون مغز، شکست در جایگذاری نیست. مستندات باید نمایان شدن علامت عمق، احساس پاپ، کیفیت فلاش، ارزیابی تورم و پاسخ دارویی بالینی را ثبت کنند. سناریوهای آموزشی باید این اصل را تا زمانی که انعکاسی به خود می گیرند، تمرین کنند.