اقدامات احتیاطی سوزن سوراخ شکم

1. در حین عمل، بیمار باید از نزدیک تحت نظر باشد. در صورت سرگیجه، تپش قلب، حالت تهوع، تنگی نفس، نبض تند و رنگ پریدگی صورت و ... باید بلافاصله عمل قطع و درمان مناسب انجام شود.

2. نباید خیلی سریع یا زیاد باشد. بیماران مبتلا به سیروز معمولاً بیش از 3000 میلی لیتر در یک زمان تخلیه نمی کنند که می تواند باعث انسفالوپاتی کبدی و اختلال الکترولیت شود. باید به تغییر رنگ آسیت در طول فرآیند تخلیه توجه شود.

3، اگر خروج آسیت صاف نباشد، سوزن سوراخ را می توان کمی حرکت داد یا کمی موقعیت را تغییر داد.

4. به بیمار گفته شد که پس از جراحی به پشت دراز بکشد و سوراخ سوراخ در بالا قرار داشت تا از نشت بیشتر آسیت جلوگیری شود. برای کسانی که آب شکمی بیشتری دارند، برای جلوگیری از نشت باید توجه شود که در حین سوراخ کردن، چشم سوزنی از پوست به صفاق جداری در یک خط مستقیم قرار نگیرد. روش کار به این صورت است که سر سوزن سوراخ را کمی به اطراف حرکت می دهند، پس از اینکه نوک سوزن از طریق پوست به ناحیه زیر جلدی رسید، یعنی با کمک دست دیگر، و سپس داخل حفره شکمی سوراخ می شود. اگر سوراخ سوراخ همچنان نشت آسیت داشته باشد، می توان از نوار پروانه ای یا نوار پنبه ای برای چسباندن استفاده کرد. پس از مقدار زیادی ترشح مایع، برای جلوگیری از افت فشار شکمی، لازم است باندهای شکمی متعددی بسته شود. گشاد شدن رگ های داخلی باعث افت فشار خون یا شوک می شود.

5. توجه به عمل اسپتیک برای جلوگیری از عفونت شکمی.

6. دور شکم، نبض، فشار خون و علائم شکمی باید قبل و بعد از درناژ اندازه گیری شود تا تغییرات در وضعیت بررسی شود.

7. در صورت خونی بودن آسیت، پس از تهیه نمونه، مکش یا زهکشی قطع شود.