لوله زهکشی شکمی لوله زهکشی

1، سوراخ تولید احشاء حفره یا پارگی تروما، اغلب با پریتونیت ثانویه

2. برای درمان آبسه صفاق و اندام ها می توان از کاتتریزاسیون سوراخ دار یا برش جراحی و درناژ استفاده کرد.

3. سطح زخم جراحی بزرگ است، با ترشح موضعی و خونریزی بیش از حد، که مستعد عفونت ثانویه است.

2. خصوصیات و مقدار ماده تخلیه شده را مشاهده و ثبت کنید، پانسمان بیرونی را که به موقع خیس شده است تعویض کنید و مقدار مایع را تخمین بزنید. اگر زهکشی وجود نداشته باشد، ممکن است لوله زهکشی مسدود شود. اگر مایع زهکشی خون باشد و سرعت جریان آن سریع یا زیاد باشد، باید به موقع به پزشک اطلاع داده شود تا با آن برخورد کند.

3. هنگامی که بیمار بر می گردد، از رختخواب خارج می شود و مدفوع می کند، باید از لیز خوردن لوله زهکشی به بیرون یا شکسته شدن داخل حفره شکم جلوگیری شود. لوله ای که بیرون می لغزد باید با یک لوله جدید جایگزین شود.

4. کسانی که نیاز به زهکشی فشار منفی دارند باید فشار منفی مورد نیاز را تنظیم کنند و به حفظ حالت فشار منفی توجه کنند.

5. گاز یا گاز وازلین باید به دقت مشاهده شود تا خونریزی متوقف شود. اگر پایدار است، باید ظرف 48-72 ساعت برداشته شود، یا با گاز جدید جایگزین شود و سپس پر شود.

6. لوله زهکشی برای کاربرد پیشگیرانه باید ظرف مدت 48-72 ساعت خارج شود، در صورتی که برای جلوگیری از نشت مایع گوارشی به داخل حفره شکم پس از پارگی آناستوموز باید در تاریخ 4-6 خارج شود. روز، اگر چرک پریتونیت باید با توجه به شرایط خاص تخلیه شود

7. اگر لوله تخلیه در حفره شکمی به مدت 2-3 روز قابل برداشتن نباشد، لوله باید هر 2-3 روز یکبار چرخانده شود تا از آسیب ثانویه ناشی از فشرده سازی ثابت طولانی مدت جلوگیری شود.

8. در صورت نیاز به تزریق آنتی بیوتیک و سایر داروها با لوله زهکشی یا آبیاری لومن، اصل آسپتیک باید به شدت اجرا شود.

9. مشاهده عوارض احتمالی ناشی از زهکشی مانند نکروز و خونریزی بافت فشاری، فیستول روده، عفونت بعدی، درد و غیره باید به موقع حذف یا جایگزین شود تا با عوارض مقابله شود.