عمل آرتروسکوپی منیسک چیست؟

مفصل بسیار شکننده است و در بدن انسان بسیار مهم است، گاهی اوقات به طور تصادفی ممکن است مشکلات مفصلی ظاهر شود، شایع ترین مشکلات مفصلی پارگی یا ترک مینیسک است، منیسک به نظر می رسد ترک می کند، منجر به درد مفاصل می شود، نمی تواند راه برود، فعالیت طبیعی مفصل را تحت تاثیر قرار می دهد. ، مینیسک بهترین راه برای درمان جراحی آرتروسکوپی منیسک است
اگر منیسک واقعا آسیب دیده باشد، باید با جراحی آرتروسکوپی درمان شود. عملکرد مفصل زانو پس از جراحی نزدیک به حالت طبیعی خواهد بود. اثر بهبودی به وضعیت آسیب غضروف و تلاش بیمار بستگی دارد. خطرات جراحی آرتروسکوپی منیسک تقریباً مانند برداشتن آبسه است. خیلی بعید است که بعد از جراحی نتوانید پاهای خود را دراز کنید.
اگرچه جراحی آرتروسکوپی یک روش کم تهاجمی و بسیار موثر است، اما دستیابی به نتایج فوری همیشه امکان پذیر نیست. جراحی آرتروسکوپی یک روش یک اندازه برای همه نیست. بیماران مختلف واکنش های متفاوتی به جراحی آرتروسکوپی دارند. برخی از بیماران می توانند بلافاصله علائم را تسکین دهند، در حالی که برخی از بیماران علائم بدتری دارند. عوامل زیادی در این فرآیند دخیل هستند. تکامل بیماری پس از جراحی آرتروسکوپی به طور کلی به سه مرحله تقسیم می شود: مرحله سینوویت واکنشی، مرحله رفع التهاب آسپتیک و مرحله بهبود عملکردی. مراحل مختلف روش‌های درمانی توانبخشی متفاوتی دارند.
اگرچه جراحی کانال دندانه دار آرتروسکوپی یک روش کم تهاجمی است، سینوویوم زانو ممکن است به شدت به جراحی واکنش نشان دهد. حفره طبیعی زانو همیشه در حالت فشار منفی است. برای گشاد شدن کپسول مفصلی در حین جراحی آرتروسکوپی، باید از ستون آب 100-150 میلی متر یا حتی فشار پرفیوژن بالاتر برای پرفیوژن استفاده شود. تغییر شدید فشار داخل مفصلی باعث اختلال در پاسخ عصبی سمپاتیک سینوویال می شود. هنگامی که حالت فشار مثبت به پایان می رسد، هیپرمی سینوویال و ادم اغلب واکنشی هستند که به آن سینوویت واکنشی نیز می گویند. از نظر بالینی، به صورت عدم تسکین یا تشدید درد زانو، افیوژن مفصل زانو و محدودیت فعالیت های اکستنشن و فلکشن آشکار می شود. شدت سینوویت واکنشی مستقل از شدت ترومای جراحی است و یک شستشوی آرتروسکوپی با حداقل تهاجم ممکن است باعث واکنش شدید شود. سینوویت واکنشی با جنسیت و سن مرتبط است.