تفاوت بین مس قرمز و برنج چیست؟

مس قرمز مس خالص است که به مس قرمز نیز معروف است. رنگ مس خالص نارنجی مایل به قرمز یا رز مایل به قرمز است، اما با قرار گرفتن در معرض هوا به رنگ بنفش اکسید می شود، بنابراین به آن مس قرمز می گویند.

مس لزوماً مس خالص نیست و گاهی اوقات مقدار کمی از عناصر اکسید زدایی یا عناصر دیگر برای بهبود مواد و عملکرد اضافه می شود، بنابراین به عنوان آلیاژ مس نیز طبقه بندی می شود. با توجه به ترکیب، مواد پردازش مس قرمز چین را می توان به چهار دسته تقسیم کرد: مس قرمز معمولی (T1، T2، T3، T4)، مس بی هوازی (TU1، TU2 و خلوص بالا، مس بی هوازی خلاء)، مس دی اکسید شده (TUP، TUMn)، مس مخصوص با مقدار کمی عناصر آلیاژی (مس آرسنیک، تلوریم مس، مس نقره).

مس قرمز که بعد از نقره در رسانایی و هدایت حرارتی دوم است، به طور گسترده در تولید تجهیزات رسانا و حرارتی استفاده می شود. مس موجود در اتمسفر، آب دریا و برخی اسیدهای غیر اکسید کننده (اسید کلریدریک، اسید سولفوریک رقیق)، قلیایی، محلول نمک و انواع اسیدهای آلی (اسید استیک، اسید سیتریک)، دارای مقاومت در برابر خوردگی خوبی است که در صنایع شیمیایی استفاده می شود. علاوه بر این، مس دارای جوش پذیری خوبی است، می تواند سرد، پردازش گرمانرم را به انواع محصولات نیمه تمام و محصولات نهایی تبدیل کند. در دهه 1970، تولید مس قرمز از کل تولید سایر آلیاژهای مس بیشتر شد.

آلیاژ برنج بر پایه مس که عنصر آلیاژی اصلی آن روی است و به این دلیل که اغلب زرد است به این نام خوانده می شود. رنگ برنجی زیبا، دارای تکنولوژی و خواص مکانیکی خوب، رسانایی الکتریکی و حرارتی بالا، مقاومت در برابر خوردگی در جو، آب شیرین و آب دریا، برش و پرداخت آسان، جوش پذیری خوب و قیمت ارزان است. معمولا در تولید اجزای رسانا و حرارتی، قطعات ساختاری مقاوم در برابر خوردگی، اجزای الاستیک، سخت افزار روزانه و مواد تزئینی و غیره به طور گسترده استفاده می شود.