توقف رشته در توزیع رباتیک - فرم طولانی

نوع خاصی از ناامیدی برای هر کسی که در انتهای خط توزیع با سرعت بالا ایستاده است و زیر ذره بین، نخی از چسب UV را دیده است که از نوک سوزن کشیده شده است، مانند یک نخ ماهیگیری بسیار نازک است که با چشم غیر مسلح دیده نمی شود. به نظر زیاد نیست. قطر آن شاید چهل میکرون است، شفاف است و در برابر یک بستر سیاه تقریباً نامرئی است. و با این حال، این رشته تنها رایج ترین دلیلی است که یک ماژول نوری کاملاً خوب صفحه نمایش قابلیت اطمینان خود را خراب می کند. در طول پیری 85 درجه / 85 درصد RH، نخ رطوبت هوا را می‌نوشد، کمی متورم می‌شود و به آرامی به پل رسانای ضعیفی بین دو پد تبدیل می‌شود که هرگز قرار نبود با یکدیگر صحبت کنند. در مجموعه پشته‌ای عدسی-، همان رشته یک تکه از نور فرودی را پراکنده می‌کند، و منحنی MTF به اندازه‌ای فرو می‌رود که پس از پانصد ساعت آزمایش خیساندن، دستگاه را به داخل سطل ردپا فشار دهد. قسمت ظالمانه این است که عیب در لحظه توزیع نامرئی است. بی سر و صدا متولد می شود و بعداً قسمت را محکوم می کند.

با هشت هزار واحد در ساعت، هیچ کس قرار نیست با یک موچین بنشیند. بریدن چاقوی هوا زیبا به نظر می رسد تا زمانی که متوجه شوید که فوران هوا نیز تکه های 5 تا 10 میکرونی از چسب خشک شده را روی پدهای همسایه بلند می کند. برش لیزری تمیز است، اما هزینه سرمایه و چند میلی ثانیه زمان چرخه را اضافه می‌کند که باعث از دست رفتن توان عملیاتی در سه شیفت-می‌شود. بنابراین مهندسان همان کاری را انجام می دهند که مهندسان معمولاً انجام می دهند: فشار را کاهش می دهند. و اینجا تله آشنا شروع می شود. فشار را بیش از حد کاهش دهید و نقطه دیگر پر نمی شود. به‌جای نخ، یک دنباله‌دار، یک نیمه-اسمیر رسوب‌شده به‌نظر می‌رسد که سوزن درنگ کرده است. دوباره آن را بالا بیاورید و نخ برمی گردد. نوسان بین این دو حالت شکست می تواند یک هفته کامل تنظیم را بخورد.

چیزی که تقریباً هیچ کس ابتدا آن را بررسی نمی کند، خود نوک صورت است. یک نوک ضد زنگ آسیاب شده مستقیماً از ماشین تراش دارای یک لایه باز ریخته‌شده، ریز{1}خردها و زبری سطح است که اغلب در حدود 0.4 تا 0.6 میکرون اندازه‌گیری می‌شود. روی آن صورت ناهموار، گودال کوچکی از چسب پس از بلند شدن سوزن می‌چسبد، که توسط نیروی مویرگی که با محیط تماس و کسینوس زاویه خیس شدن مقیاس می‌شود، نگه داشته می‌شود. حتی یک-تغییر یک درجه در زاویه پخ، قطر گردن را تقریباً هشت درصد تغییر می‌دهد، و چون نخ با کشیده شدن به‌طور غیر خطی نازک می‌شود، این هشت درصد به نخی تبدیل می‌شود که یا بی‌ضرر است یا به اندازه کافی بلند است که بتوان پل زد. الکتروپولیش چیزی است که داستان را تغییر می دهد: لایه بازسازی شده را حل می کند، Ra را به زیر 0.2 میکرون می کشد، و زاویه تماس عقب نشینی را افزایش می دهد تا گودال به سادگی از آویزان شدن خودداری کند. گردن منیسک در یک نقطه قطعی که توسط پخ 15 تا 30 درجه تنظیم می‌شود، و سپس یک پالس فشار منفی کوتاه - معمولاً 0.02- تا 0.05- مگاپاسکال برای پنج تا دوازده میلی‌ثانیه نگه داشته می‌شود - سیال را به یک دهم میلی‌متر به داخل حفره می‌کشد. بدون آویز، بدون نخ.

طول به گونه ای وارد معادله می شود که بسیاری از برنامه نویسان نادیده می گیرند. سوزن توزیع کننده یک کنسول است. انحراف آن تحت نیروی بالابر تقریباً δ≈ F·L3 / (3EI) را دنبال می کند. در طول 18.25 میلی متر با قطر داخلی 0.3 میلی متر، نیروی بالابر حدود 0.1 نیوتن نوک را کمتر از 0.03 میلی متر - به اندازه کافی سفت خم می کند که نقطه در جایی که ربات فکر می کند باید فرود بیاید. آن سوزن را تا 30 میلی متر بکشید و انحراف تقریباً دو برابر می شود و دمی که فکر می کردید رام کرده اید دوباره ظاهر می شود نه به دلیل فشار، بلکه به این دلیل که نوک آن در هنگام رها شدن تکان می خورد. به همین دلیل است که طول 18.25 میلی متر در مشخصات یک عدد دلخواه نیست. این یک سازش بین میرایی آرام (طولانی تر صاف تر است) و سفتی انعطاف پذیر (کوتاه تر است پایدارتر) است.

روی زمین، یک ماژول ماژول دوربین-به یاد دارم که دو هفته را در تعقیب دم روی یک چسب UV 1200 cP صرف کرد. آنها ابتدا به قطر داخلی 0.15 میلیمتر رفتند و استدلال کردند که یک سوراخ ریزتر باید نتیجه ریزتری بدهد. برای دو هزار عکس اول پیروزمندانه به نظر می رسید - رشته ها تقریباً از بین رفته بودند. سپس پرکننده نقره‌ای{8}}به طور متناوب در سوراخ باریک شروع به گوه شدن کرد، نرخ گرفتگی به شش درصد رسید و اپراتورها هر پنجاه نقطه را پاکسازی می‌کردند. بازگشت به یک نازل ضد زنگ پخ 0.3 میلی متری، تنظیم پخ روی 25 درجه به جای 15، و شماره گیری مکش 0.03- مگاپاسکال به مدت 8 میلی ثانیه، نخ های صفر در هزار بالابر و نقطه{16}}تا{17} تغییر ایجاد کرد. درسی که آنها بر روی SOP خود نوشتند تقریباً فلسفی بود: شناسه‌های زیر{21}}0.2 میلی‌متری یک امتیاز هستند، نه پیش‌فرض، و آنها فقط با مایعات فیلتر شده و کم پرکننده و سوراخ تمیز به دست می‌آیند.

پول هم همین داستان را می گوید. کار مجدد نخ در آن خط حدود 0.18 یوان در هر واحد بود. با هشت هزار واحد در ساعت، کاهش نرخ سه درصدی دوباره کاری تقریباً 43 یوان در ساعت، قبل از شمارش نیروی کار بازرسی، صرفه جویی می کند. سوزن پخ‌دار ضدزنگ 2.5 یوان بیشتر از نوک پلاستیکی آن بود که جایگزین آن شد، اما سی هزار شات را انجام داد، بنابراین حق بیمه به هشت-هزارم یوان در هر شات رسید. بازپرداخت در یک شیفت واحد فرود آمد. و هنگامی که یک چک حفره 40× در نقطه 20{10}}هزار- شلیک اضافه کردند، سایش پخ آهسته که قبلاً مخفیانه وارد شده بود، قبل از اینکه به شیشه برسد، گیر کرد.

با نگاهی به جلو، مشکل thread دیگر یک هنر تنظیم نیست و تبدیل به یک حلقه بسته می شود. دوربین های بینایی که در کنار سر توزیع نصب شده اند، طول دم را در سلول های نمونه اولیه اندازه گیری می کنند. برش‌های کنترل‌کننده-در زمان واقعی مکش می‌کنند. سوزن‌ها برچسب‌های NFC را حمل می‌کنند که هر پاک کردن، هر پاک‌سازی، هر هزار عکس را به خاطر می‌آورند و قبل از پایان پخ خود را بازنشسته می‌کنند. نازل فروتن، زمانی که دور ریخته می شد، در حال تبدیل شدن به یک ابزار است.